Page 108

۸۱ اگر در قدرت شما طاقت سرزنش و سرکوبی ما میبود حاجت بفرستادن شما نبود که چنین سخن‌های بی‌معنی را بیان میکردید، پس حکم داد که او را حبس کنند. باجود آن شاه ایران از خواب غفلت بیدار نشد . پس از حبس سفیر اول محمدخان حاکم هرات را ثانیاً بسمت نمایندگی حکومت شاه به قندهار فرستاد، چون این نماینده از دوستان و رفقای سفر حج میرویس خان بود میرویس خان اورا در وقت ورود به قندهار گفت اگر حقوق سابقۀ رفاقت و محبت شما برمن نمیبود شما را همچو مجرمین جزا میدادم لیکن بفهمید که افغانان بعد از نجات یافتن بار دیگر یوغ اسارت را بدوش نخواهند کشید و شیرانیکه زنجیرهای عبودیت را گسسته‌اند بار دیگر با بند و مقید نخواهند شد و شمشیر هائیکه از نیام کشیده شده‌اند باز به غلاف نخواهد شد، زود است که حکومت شما سرنگون و دولت شما مغلوب و اموال شما چور و تاراج گردد. بعد ازان به حبس او حکم نمود. اهمال و مماطلت در امور حرب اسباب شقاوت است. چون اولیاء دولت شاه از ارسال نمایندگان سودی نیافتند ( و بدون محاربه راه گریزی نیافتند ) بحکام خراسان فرمان فرستادند تا برای هجوم با فغانان عساکر خود را آراسته مهیای حرکت و نگه دارند. بعد از شکست‌های پیاپی عسگرهای ایرانی بحکومت محقق گشت که تنها عساکر خراسان افغانان را پایمال کرده نمیتوانند پس یک فوج عظیم الشانرا بزیر قیادت خسروخان برادرزادۀ گرگین که در جلادت و رشادت از عم خود کمتر نبود فرستادند تا این سرعسکر بواسطۀ حب انتقام عم خود اقدام شجاعانه خود را بصورت بهترین ظاهر گرداند. خسروخان با میرویس خان مقابل شده آتش جنگ در بین ایشان مشتعل گردید. میرویس خان شکست خورده خسروخان شهر قندهار را محاصره کرد، مستحفظین افغان که در شهر قندهار بودند با خسروخان قرار دادند که اگر بحیات ما تعرض نکنند