Page 60

۵۵ ۸ - اعظم - افغان (قرن - دوازدهم هجری) صاحب گلشن بیخار می نویسد که اعظم تخلص اعظم خان افغان است که در دهلی متوطن بوده کسب سخن از شاه نصیر کرده و مردی حریف و ظریف بوده بالاخره این فن را ترک نموده بکسب علوم پرداخته ازوست ۵ اسی مضمون ہی معلوم اُسکی سرو مری سے جو اُس نے مجکو نامہ کاغذ کشمیر پر لکھا درودل زبس طبیبوں سے نہان کہتے ہیں ہم شمع آسا نبض پر استخوان رکھتے ہیں ہم ۹ - امیر افغان (قرن دوازدهم هجری) صاحب گلشن بیخار مینویسد که امیر تخلص نواب علی محمد خان است که از طائفه جلیله افاغنه میباشد نسبت تلمذ بضیا ء الدین علی قائم دارد. بیشتر اهل سخن زله خوار خوان نوالش بودند. مجلس مشاعره می آراسته ازوست ۵ اُس شکار انداز ہے لگ کر کوئی چھپتی ہی آنکھ کیوں نہ سوی منہ وقت رم نخچیر کا بسمین آیا جو تمہارے اُسے چاہو سوکرو کیا تم آدمی سہتا نہیں لاچاری ہے تیری گہر جانے سو بس اپنا تو گھر جاتا ہے ای میری جان کے دشمن تو کدھر جاتا ہے ہای سرخی ترے رخسار کی ہنگام عتاب جتنا بگڑے ہی تو اتناہی سنور جاتا ہے ۱۰ - امانی افغان - ۱۰۷۷ (قرن یازدهم هجری) صاحب تذکره نصیر آبادی مینگارد که میرزا امان الله خلف مهتاب خان که از امراء