Page 36

عاقبت در مقام اجودهن که مردم وی درشت خوی و ظاهر پرست و منکر درویشان بودند آمد و گفت این محل بودن من است آنجا سکونت کرد هرگز آنجا کسی از حال وی نپرسید۔ بیرون قصبه درختان کریل بودند درخت انبوهی در انجا بود زیران درخت با حق مشغول بودے و بیشتر احوال در مسجد جمعه میبود ۔ او را در انجا فرزندان شدند فاقها کشیدند و شدتها و محنتها میدیدند آخر خون بان قوی داشت پوشیده نماند۔ صاحب سیر الاولیاء در باب تسمیه او بشکر گنج می نگارد که میگویند سوداگری شکر بار کرده میرفت خواجه از وی شکر طلبید سوداگر گفت که این نمک است نه شکر۔ خواجه گفت نمک باشد۔ سوداگر چون بارها بکشاد همه نمک برامد پیش شیخ آمد و عذر خواهی نمود عرضه داشت کرد که دعاکنند که این نمک شکر شود ۔ بیرم خان گوید :- کان نمک جهان شکر شیخ بحرو بر آن کو شکر نمک کند واز نمک شکر رباعی کان نمک گنج شکر شیخ فرید کز گنج شکر کان نمک کرد پدید در کان نمک کر د نظر گشت شکر شیرین تر ازین کرامتی کس نشنید در کتاب اخبار الاخیار می آرد که از شیخ نظام الدین اولیا منقول است که دانشمندی بود ضیاء الدین نام در زیر مناره درس گفتی از وی شنیدم که قتے بخدمت شیخ فرید الدین رفتم و من غیر علم خلاف چیزی نمیدانستم در خاطر من گذشت که اگر شیخ مرا از علومی بپرسد که من نمیدانم چه جواب گویم این اندیشه