Page 15

- ١٠ - جگرها یش مملو از مکر و بهای سل است يك کمی مرحمت يك کمی التفات نخواهی کرد. حال ندارم گریه مکن ... ! بيك بیچاره که در حال احتضار است اگر کمی اثر رحم و شفقت نشان ندهی فردا گلهای وحشی که محصول فلاکت جسم مسلول منند در روی قبرم باز خواهند شد وانشاءالله بتو و تمام خوشگلی تو يك خنده استهزا پرست خواهند کرد. نثر فوق عاری است چه فقره های آن ساده و از ترجیز و تسجیع خالی باشد بیشتر نثر متوسطین و متأخرین مسجع و دارای دو فقره باشد متحد در معنی ولی امروز نثر مسجع متروك گردیده هر چه مینویسند نثر عاری است . زمستان نمیتواند چرا عالم افسرده است گلستان چرا پژمرده مینماید . آب چرا اداهای خنك میکند صدای آبشار چرا حزين بگوش می آید فواره چرا سر نگون گشته ؛ هوای باغ خوش نمی آید و تماشای چمن مزه ندارد همین دل میخواهد بکنجی