Page 906

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۳۱۳) مرض حضرت ابوبکر رض گمان علم من برقیار نامید مدعا حاصل اگر عدل را تبدیل کرد هر شخصی مکانات که خود بر ا ی یابد من اراده خیر داشتم عالم الغیب نبودم نز و د است که به پند ظالمان که بکدام جای باز میگردند ابعد از ان کتاب را خواسته مهر کرد و عثمان را امر نمود که همراه کتاب بیرون رفته بمردم بخواند ابن عساکر از یسار بن جمن روایت کرده که شخصاً خود ابو بکر به روزن نزدیک شده گفت ای مرومان بشخصی که این عهد کرده ام رضا هستید در روایتی آیا رضا هستید عمر که من خلیفه کرده ام و خویشاوند من نیست مردمان گفتند رضا ایم علی خلیفه رسول الله صلی الله علیه وسلم علی بن ابی طالب گفت رضا نمید هیم مگر عمر بن الخطاب باشد ابوبکر فرمود آن عمر است علی بیعت کرده باقی مردمان نیز بیعت کردند بعد از ان بالا کرد ابو بکر رضی الله عنه دست خود را و دعا کرد باین کلمات که بار خدایا اراده ندارم باین خلافت مگر اصلاح و تخفیف فتنه را برایشان چنانچه میدانی رأی خود را نفع مسلمانان کوشان نموده بهتر وقوی تر شان را برایشان والی ساختم و حریص تر بر شند شان را خلیفه کردم حاضر شد مرا از کار من انچه حاضر شد گهدا خلیفه من باش در ایشان که ایشان بندگان تواند و نواحی شان بدست تست اللهم اصله ولایته و اجعله من خلفائك الراشدین واصلح له رعیته از جمله وصیت ای ابوبکر برای عمر در وقت خلیفه نمودن این بود که گفت ترابر اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم خلیفه گرداندیم بعد از ان در باره امیر کابری توصیه نمود و گفت یا عمر خدا را به شب حقیست که بروز قبول نمیکند و بروز حقیست که بشب قبول نمیشود حق تعالی بدون ادای فرایض نافله را قبول نمیکند ایا ای عمر نمیدانی که موازین کسی در روز قیامت ثقیل نمیشود که متابعت حق را نموده آرم ثقیل ساز دزیرا در میزان نهاده نمیشود مگر ثقیل و موازین کسی خفیف میشود در روز قیامت که متابعت باطل را نموده خفیف سازد و حق میزان است که در وی نهاده نشود مگر باطل خفیف آیا نمیدانی ای عمر که نزول آیه جا برای انت که مومن براغند و ترسناک باشد رغبت نکند در آرزوی بر خدا یتعالی که منفعت دنیا و نه ترسان ببیت که خود را به تهلکه میندازد آیا ندیدی ای عمر حضرت ابا بکر صدیق رض