Page 892

فتوحات الهی جلد ثانی انکار مکارم اخلاق آنحضرت صلی الله علیه وسلم آرام نمیگرفت تا اینکه محتاج رسانیده خود را ازان رهانیدی از انچه او برا خدا می تعالی میداد غیر از قوت سال فقط از آسان تر چیزی که می یافت مانند خرما وجودیگر چیزی نمیگرفت باقی را در راه خدا مینهاد بوال را در د نمیکرد بعد ازان بر قوت سال خود عودت مینمود و از ان ایثار میکرد بسا بودی که پیش از گذشتن سال بقوت خود محتاج میشد اگر چیزی بیامدی کفش خود میبوند و جامه خود را رقعه زدی در خدمت های خانه با اهل خود موافقت و گوشت را همراه شان ریزه کردی جمالک ترین مردمان بود چنانچه حبسم مبارک را بروی کسی که نمیداشت دعوت غلام و آزاد را اجابت مینمود هدیه را قبول میکرد اگرچه جرعه شیر در آن خرگوش بودی و بران هدیه مکافات مینمودند آزار ان میخورد و از صدقه اجتناب میکرد از اجابت کنیزان و مسکین کبر نمیکرد قصب برای پروردگار می خونه برای نفس خود حق را جاری میکرد اگر چه ضرر آن بروی یا اصحاب عاید شدی یک خاستن از مشرکین بروی عرض کرده شد با وجودیکه چنان در قلت بودند که به یکنفر احتیاج داشتند قبول نفرموده گفت من از مشرک کمک و معاونت نمیخواهم از فضلاء و خیار اصحاب او شخصی را در میان یهود کشتی بنا بر ایشان حیف و احمقی را زیاده نکرده صد شتر دیت گرفت با خوده که اصحاب برای تقویت به یک شتر محتاج بودند گاهی سنگ از گرسنگی بر شکم میبست گاهی آنچه حاضر شدی تناول میکرد آنچه موجود شدی رد نمیکرد از طعام حلال هر چه موجود شدی میخورد اگر خرمای بی نان و اگر گوشت بریان و یانان گندم و جو اگر حلوا یا عسل بودی میخورد اگر شیر بودی بی نان تناول کرده با آن اکتفا رمیکرد اگر حریره یا خرمای تازه بودی تناول میکرد تکیه کرده در خوان طعام میخورد دستمال باطن قدم وی بود از نان گندم سه روز متوالی سیر نخورده تا اینکه خدا می را ملاقات کرد اینها همه از فقر و بخل نبود بلکه ایثار می نمود زیرا که وی پادشاه عرب و عجم بود طعام ولیمه را اجابت میکرد مریضان را عیادت و جنازه ها را احاضر می گردید میان دشمناز بدون پاسبان میرفت از مردمان متواضع تر بود صاحب و قارتر