Page 711

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۱۱۸) جنگ خونریزی سلطان با یزید با پسران می ترسید و چون سلطان بایزید دید که خداوند سلطنت را نصیب احمد نکرده است و هم ترسید که مبادا بواسطه کشاکش نا اجانب بملک دست نیابند بجانب سلیم قاصد روانه نموده او را برای سلطنت دعوت نمود سلیم هم برای منتی که آمده نزدیک قسطنطنیه رسید سلطان امرا و وزرا و عساکر را باستقبال آن روانه نموده او را بملکت تهنیت گفتند و آن هم داخل شده دست پدر را بوسید و پدر سراً و عاً گفته ملک را تسلیم آن نموده سجده و صیتی که سلطنت آن لیاقت مینمود توصیه بفرمود سلیم هم امر داد اسباب سفر پدر را به شهر دیمتوقه مهیا نمود و گفت دو شمشیر در یک غلاف جای نمی شوند و چون بایزید از شهر بر آمده در راه بود میخواست برای نماز پیشین وضو بسازد که زهر را در آب وضوی آن مخلوط نمودند و بعد از وضو چون دید که موی ریش آن بتمامی ریختن بگذاشت مسمومیت خود مذعن شده و پسر عزم قسطنطنیه نموده و به شهر نرسید ترک حیات گفت و نعش آن را به شهر نقل داده در مقابل مدرسه که در شهر مذکور بنا نموده بودند دفن نمودند و بدت سی و یکسال سلطنت کرده شصت و دو سال عمر داشت وفات آن در سنه نهصد و هجده واقع شد این شاه دارای مناقب زیادی بود که بعضی از انها تذکر یافت و از جمله مناقب آن یکی اینست در هر منزل که از غزوات خود مراجعت مینمود امر میداد که غبار راه را از کالای آن بگیرند و جمیع کنند و زمانی که اجل آن نزدیک شد حکم نمود که آن غبار را خمیر نمایند و از ان خشت را امران یک خشت خورد خاصی ساخته و زیر رخساره راست آن در قبر گذاشتند و گویا سلطان بایزید میخواست بدین امر خود را در زمره اصحاب این حدیث شریف داخل کند حضرت رسول الله صلی الله علیه وسلم میفرمایند که هر کس که پایهای آن در راه خداوند غبار آلود شود آتش بر آن حرام میگردد و چون با یزید فوت نمود و سلیم بجایش نشست احمد برادرش با آن قیام نموده و سپاه بیکرانی از طرفین بجنگ شروع نمودند و بعد ازین عسکر که در سنه نهصد و نزده وقوع یافته بود احمد منهزم شده و بدست برادر خود مختنق و خفه کشته پسران احمد برخی بطرف سلطان غوری و برخی بطرف شاه اسمعیل که طرفدار پدرشان بود پناه بردند