Page 699

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۱۰۶) داخل شدن مسلمانان بقسطنطنیه داخل شدن مسلمانان قسطنطنیه روز فتح که عساکر عثمانی هجوم نموده داخل شدند شاه با رعیت جنگ شدید نموده و خود را در معرکه کشته و با آن هم جیش زیادی از انطرف هلاک شد و مسلمانان داخل گشته دابی آنرا اسیر نموده مکاتب آنرا سوختند و میگویند سه و بیست هزار مجلد درین کارزار تلف شد و پیشتر ازین سلطان محمد در پیر خود احمد پادشاه بن ولی الدین پاشاه بخدمت شیخ عمار با الله شمس الدین و بخدمت شیخ آق بیق پروانه ایشان را بجهاد دعوت نموده بود که بفتح قسطنطنیه مجاهدت فرمایند ایشان نیز حاضر شده و شیخ شمس الدین برای وزیر مذکور بشارت داده بود که درین سال و این جنگ : فلان روز از فلان موضع و ساعت چاشتگاه روز قسطنطنیه بدست مسلمانان فتح میشود وزیر هم سخنان شیخ را بحضور سلطان بطریق تبشیر گفته بود و چون وقت وعده شیخ رسیده و شهر فتح نگردید برای وزیر مذکور از طرف سلطان هراس شدید واقع شده و بحضور شیخ شتافت و چون بفرمان شیخ پرده خیمه را انداخته بودند و وزیر را اجازه دخول ندادند وزیر طناب های خیمه را بالا نموده دید که شیخ بر روی خاک بسجده افتاده و سر برهنه بحضور خداوند گریه و تضرع میکند و هنوز وزیر سر خود را را از طناب های خیمه بالا نکرده بود که دید شیخ بپای ایستاده و تکبیر گفته فرمود ستایش میکنم خدایی را که فیروزی را نصیب مسلمانان کرده بها بفتح شهر منت نهاد وزیر میگوید جانب شهر نظر نمودم دیدم که عساکر داخل شهر شده و برکت دعای شیخ بهمان موعدی که اشاره فرموده بود مفتوح گردید شیخ از ان ذواتی بود که دعوت آن آسمان ها را پاره می نمود و بعد از ان که سلطان بشهر داخل شد وزیر مذکور خود را به پهلوی خود دیده و گفت این سبت نتیجه تجر شیخ که شهر فتح شد و باز گفت من باینطور فتح با چندان مسرور نمی شوم و مسروریت یگانه من آن است که امثال فتح ذوات متبرکی در عصر من وجود دارند از مناقب این شیخ میگویند که بصورتی که طبیب روحانی مردمان بود اجسام را نیز علاج میفرمود و گیاه ها اورا ندا نموده فوائد خود را با مراض می گفتند فتح شهر قسطنطنیه در اول روز چهارشنبه بیستم جمادی الاخر سنه هشتصد و پنجاه و هفت بعد از پنجاه