Page 554

فتوحات اسلامی (۵۴۱) ذکر مصالحه با فرنگیان آن دو ملعون اشخاص دموی سرخ چهره بود که در بروی آنحضرت ایستاده سلطان چون از خواب بیدار شد وزیر خود را پیش از صبح خواسته واقعه را بوی اظهار نمود وزیر گفته البته در مدینه منوره حادثه پیش شده باشد که رفتن تو ضرور خواهد بود مقدار هزار راحله را خمیر نمود با تابعان خود بیرون گردید در حال غفلت اهالی مدینه منوره داخل گردید بعد بنام نویس مردمان مدینه امر داد برای اینکه برایشان بدست خود صدقه میدهم اموال بسیار بی شمار بدست خود تصدق کرد بآن شخص نظر میکرد با امید که آن دو نفر اشقر را دستیاب کند از مردمان کسی باقی نماند آن دو نفر را ندید آخر پرسید که کسی خواهد بود که درینجا حاضر نشده باشد گفتند نه مگر آن دو مرد مجاور که در سرای طرف قبله حجره مطهره علی ساکنها الصلوة و السلام مرابطت کوشش نمودند تا اینکه آن ها را حاضر نمودند چون چشم سلطان بر ایشان افتاد بوزیر خود گفت همان دو نفر است که بخواب دیدم سلطان از حال شان پرسید که شما برای چه اینجا آمده اید گفتند برای مجاورت سلطان گفت راست بگوئید ایشان حقیقت را پوشیدند سلطان آنها را تعذیب فرمودند تا اقرار دادند که ما نصاری ایم باین مقصد آمده ایم بگفته ملوک خود تا کسیکه در حجره متبرکه است نقال داده به بریم چون تجسس کردند که زمین را در زیر دیوار مسجد قبله طرف حجره مطهره کنده یافتند خاک آن را در چاهیکه میان رباط ساخته بودند می انداختند بعضی گفته که خاک را در توبره های چرمی کرده به خارج می انداختند سلطان هر دو ملعون را در نزد پنجره شرقی حجره مطهره بیرون مسجد گردن زده نعش های پلید شان را بآتش سوخت بعد ازان حوالی حجره شریفه را خندقی حفر نموده از رصاص و مس گداخته آن را پر نموده محکم کرد بعد ازان سلطان سوار شده بطرف شام بازگشت سلطان مذکور به بسیاری صفات حمیده متصف بود ملک وی چنان فراخ گردید که در شام و مصر و حرمین و یمن خطبه بنام او میخواندند اسم وی ابعد از خلفه عباسی و سلطان سلجوقی ذکر میکردند مناقب وی بسیار است که مصنف رساله علیحده به ترجمه او تالیف نموده فرموده که بهمین قدر درینجا کفایت ترجمه نور الدین وصلاح الدین را که مخصوص بمولفه علیحده کرده ام برای اینکه وجود چنین اشخاص در زمانه که جور سلاطین و حکام بسیار بود از عجایب