Page 518

فتوحات اسلامی ( ۵۵ ) کوچ کردن سلطان بوض مو و مشوره آنها را قبول فرمود تا اراده خداوند بحصول انجامد آیه شریفه است وَاِذَا اَرَادَ اللهُ بِقَوْمٍ سُوْءٍ فَلَا مَرَدَّ لَهُ وَمَا لَهُمْ مِنْ دُوْنِهِ مِنْ وَالٍ مضمون اینکه هرگاه خداوند بقومی سختی و بدی اراده فرماید هیچکس اراده خداوند را رد کرده نمیتواند و غیر از خدا وند کسی را ناصر و پناه جائی نیست چهارم ماه شعبان بود که ازین موضع کوچ نموده بموضع خر دبه منزلگاه گرفتند و بمسلمانان عکا قاصد فرستادند که محافظه خودها را بو ضعیت خوب داشته باشید و دروازه ها را بند نمائید و احتیاط خود را بخوب وجه بگیرید و آن ها را بعلت کوچ کردن خود اطلاع دادند- چونکه سلطان و لشکریان بتی کوچ کردند فرنگیان امین شدند و در ان زمین طریق انبساط پیش نهاد نمودند فرا پس آمده شهر عکا را محاصره کردند و گرد اگر د شهر را ازین دریا تا آن در یا فرا گرفتند و کشتی های بحری شان نیز محاصره نمود و بنا کندن خندقها و در خور ها را دیوار نمودند علماً کرده اند که در حساب نمی آمد و بخیال هیچکس نبود- و قراولها لشکر مسلمانان هر روز شیر ایشان می آمد و فرنگیان نه بایشان کار زار میکردند و نه از جای خود حرکت میفرمودند منتهی به اعتماد تمام دور خود خندق میکندند و دیوار میکردند که اگر سلطان صلاح الدین در این متقالمه شان بیاید از دست او محفوظ باشند- درین وقت مسلمانان دانستند که آن فکر کوچ کردن ایشان صواب نبود قراولهای سلطان صلاح الدین روزانه خبر کارهای فرنگیان را بوی می آوردند و کار بسلطان سخت گردید و سلطان مریض که توانائی بر اقامه حرب نداشت حیران ماند بعض امیران مشورت دادند که خود اعلیحضرت سلطان در همین موضع با استراحت باشند و لشکرها را جمعاً ارسال فرمایند تا همراء فرنگیان مقاتلمه نموده آنها را از خندق و دیوار نمودن ممنوع شوند سلطان فرمود که من همراه نباشم کاری نمیکنند و از خبر که بخواهم بہتر اضافه گردد امر معوق ماند تا سلطان جور و صحتیاب شد درین بین فرنگیان قدرت یافته کاری که میخواستند کردند و امور خود را استحکام دادند و بهر قسمی که میدانستند خود را متحصن نمودند- درین اوقات مسلمانان عکا روزانه بطرف شان بیرون میشدند و با ایشان بیرون شهر مقاتله میکردند تا وقتیکه سلطان از مرض خود شفا یافت زمستان شد در بموضع اقامت نمودند تا زمستان گذشت قراول و جاسوسان سلطان از و و رفرنگیان انقطاع نداشته با خبر بودند در نیمه ماه شوال لشکرهای شهریاری