Page 32

فتوحات اسلامی (19) دفتر خالد بن ولید بجانب یمامه شهادت به نبوتم چه میگوئی بجز از انکار از و چیزی نشنید تا اینکه وجودش در بالای آتش افروخته گذاشت و هر ساعت از وسوال می نمود و آن مسلمان تا ساعت آخرین که در بین آتش پیدا و مسیلمه در سوز و گداز بود و جان بجان آفرین تسلیم کرد بآواز بلند میگفت که من هرگز به نبوت تو اقرار نمیکنم و پیغمبر بر حق محمد صلی الله علیه وسلم را میدانم زمانیکه مسلمانان بمقابله طرف یمامه میرفتند آن زن با دیانت نزد حضرت ابابکر رضی الله عنه رفته اجازۀ خواست تا بمقابله مسیلمه و حضرت صدیق رضی الله عنه فرمود یا ام عماره چون توزنی که بصفات شجاعت موصوفه باشد از رفتن جهاد ممنوع نیست و من جرأت تو را بمحاربه دانستم. بنابران ام عماره جبراً مجاهدین اسلامی بطرف یمامه جهت اخذ خون فرزند خود رفت آن جابدهٔ عفیفه در مقابله و قتال گشته مشغول قتال و جهاد بود تا جائیکه کفار باغی متوجه کشتند و این زن با همت بکوشش بازو و ادای باغ نمود بهر طرفی که گوش میداد بجر صدای شمشیر چیزی نمی شنید و جهد نمود تا که خود را بمسیلمه ملعون برساند ناگاه یکی از متابعین مسیلمه شمشیر بدست آورده دستش را قطع نمود آن شیر زن با غیرت چندان اعتنائی بدست بریده خود ننمود رفت تا که خود را بمسیلمه برساند و از و انتقام گیرد وقتیکه نزدیک شد دید که نعشش بخاک مقاومت افتاده و پسرش عبد الله که از پستان پاک او شیر نوشیده و در آغوشش مرقع الکار انجیل دو شمشیر خود را بر لباسهایش پاک مینمود فریاد زد فرزند عزیزم عبد الله آیا مسیلمه را تو بقتل رساندی جوابداد بلی ام عماره سجدۀ شکر بجا آورد. پس از مراجعت محار به حضرت خالد رضی الله عنه طبیبی از اعراب طلب نموده تا دست اور ا معالجه نماید آن طبیب دست ام عماره را بروغن زیت داغ نموده ید او اکرد خودش میگوید بخدا وند قسم اینقدر دردی که از داغ نمودن روغن زیت دیدم وقت قطع شدن آن احساس ننمودم و حضرت خالد رضی الله عنه بهترین غمخوار و هم صحبت من بود و او حقوق ما را می شناخت و وصیت نبی را می نظت میکرد یحی بن حبان میگوید ام عماره را در ان روز یازده زخم شمشیر و نیزه و تیر رسیده بود غیر از قطع گردیدن دست ان و وقتیکه بمدینه منوره مراجعت کرد حضرت ابابکر صدیق رضی الله عنه با وجود شغل خلافت همیشه از و عیادت نموده واقعات جنگ را می پرسید از جمله اشخاصیکه در ان وز شهید گردیدند یکی ثابت ابن قیس ابن شماس خطیب حضرت رسول الله صلی الله علیه وسلم بود که هر گاه اعراب نزد انحضرت صلی الله علیه وسلم بخطبه خوانی خود افتخار مینمودند حضرت رسول صلی الله علیه وسلم نیز به خطبه های ثابت مفاخره مینمودند و ران وز ثابت رضی الله عنه بیرق انصار را گرفته بود