Page 222

فتوحات اسلامی (۲۰۹) ذکر فتح اندلس طاقت حمل آنرا نداشتند خدیجه شرانرا از میان جدا کرده هر یک بحیله نزامی بردند از انجه یکصد هشتاد تاج از طلای سرخ مرصع از در و قسام جواهر قیمتی بود و هزار شمشیر سلطانی جواهرنشان و پیمانها از در و یاقوت و ظروف طلا و نقره بی اندازه بود دیگر که یافتند دسترخوان حضرت سلیمان علیه نبینا و علیه السلام بود گفته اند که آنرا از جادلمان بخت بنصر وقتی که بیت المقدس را خرب کرده بود بدست آمد بعضی گفته اند که از سلیمان علیه السلام نبود بلکه در وقتیکه عجمان ثروت داشتند هرگاه شخصی از ایشان می مرد وصیت میکرد بعضی مال خود را بکینسه ها و عبادتحانه ها از همان مال هین ظروف ساخته شد آن مائده از طلا ساخته شده بود از در و یاقوت و زمرد مرصع بود که چشم مانند ندیده بود و بران سه طوق بود از مروارید و یاقوت و زمرد که حامیان مکلل بجواهر بود و کنارها و پایهها از جواهر بود سیصد و شصت پایه داشت بعضی شصت و پنج پایه گفته اند آن مائده را بن هزار پر و از طلا و نقره و جوهر درمعه نفیس که مقدار آنرا اندازه نمی شد بطرف لید بن عبدالملک بردند ابتداء مطالع و فتح در شب باقی مانده از رمضان سنه نود و دو موسی بن نصیر مولا خود طارق بن زیاد در رمضان سنه نود سه ملحق شد و همراه آن هژده هزار نفری بود داخل شدند در بلاد اندلس تا اینکه شهرهای فرنگستانرا رسیدند چون خبر بکجابت لید بن عبدالملک رسید بر مسلمانان ترسیده باضطراب اخاذ بسوی شان فرستاد و امر بازگشتن نمود بعضی گفته اند که چون مسلمانان در حین سفر خود در بیابانی کلانی رسیدند زمین پای بر می آمد قدیمیه یافتند از آدمی دیرنده در انجا اثری نبود بتی کلانی ماند ستون بر پا ایستاده دیدند که در ان خط نقره بعربی نوشته بود که یابنی اسماعیل چون در اینجا رسیدید بزودی بازگردید اگر به پرسید که چرا بازگردیم خبر میدهیم شما را که بازگردید که بین شما اختلاف میشود بعضی گردن بعضی را می زند در سنه نود و پنج بازگشتند موسی بن نصیر بر افریقه عبد همسر خود و بر اندلس عبدالعزیز و بر طنجه عبدالملک نام فیسون خود را والی ساخت جمیع اندلس در غربت اولاد او تصرف شد بعد از ان موسی بمعیت طارق مولا خود حسب الامر خلیفه بازگردیدند بروایت دیگر طارق در حیات بعد از وفات لید زمان ولایت سلیمان بن عبدالملک در بردایت در مرض موت ولید قدوم آورد بعد از ان امر مسلمانان را ندلس وسعت یافت تا اینکه اندلس برای شان ملکی وسیعی گردید بعد از ان نصاری ملک اندک بملک اندلس غلبه کردند تا سنه نه صد و چهار اندلس را کاملا متصرف دستولی شدند مگر عده قلیلی از مسلمین که معاذ را و مددکاری نداشتند باقی بودند که بعضی کوه ها را قرارگاه ساخته بودند بخلاف نصاری اقدام مینمودند نصاری بر ایشان قوت یافته در سنه گیهار دده از ملک اندلس کشیدند