Page 148

فتوحات اسلامی ( ۱۳۵ ) قضیه نهاوند آمدند وقتیکه نعمان ایشان را دید همراه مجاهدین چنین تکبیر گفت که مضطرب بر عجمان طاری شد مسلمانان بارهای سنگین خود را انداخته خیمه نعمان را هم نصب کردند- اشترف کوفه شتاب کرده خیمه های خود را بر پا ساختند- محاربه شروع شده روز چهارشنبه و پنجشنبه را بقتال گذرانیدند در ظرف اینمدت غلبه بهر فریق مختلف بود گاهی کفار و گاهی مسلمانان غالب میگشتند- بالاخره اهل فارس بخندقهای خود پناه جستند مسلمین تا زمانیکه خداوند مقدر نموده بود در محاصره شان اقامت کردند لیکن محصورین هر وقت که فرصت می یافتند بیرون میشدند و در غیر مجال بحصارهای خود می رفتند کار مختاری شان بود مسلمانان خوف کردند که مبادا این امر بطول انجامد - لهذا جمعه از جمعه ها اشخاص صاحب رای جمع گشته گفتند در صورتیکه خروج و دخول محصورین باختیارشان باشد البته موجب اطاله مدت خواهد شد برای مشوره نزد امیر خود نعمان رفتند او نیز درین اندیشه بود بعد ازان باقی بزرگواران را جمع کرده گفت آیا می بینید که اهل فارس بخندقها و شهر خود پناه گرفته هر وقت که بخواهند بیرون میشوند و زمانیکه اراده جنگ را داشته باشیم ایشان را خارج کرده نمی توانیم درینصورت کار مسلمانان سخت گردیده در بیرون نمودن شان برای و تحریص کردن شان بمقابله چه مصلحت میدانید تا کار با طولانی نشود عمرو بن غنم که از همه مسن تر بود شروع به سخن گفتن نمود زیرا قاعده مسلمانان چنین بود که شخصی بزرگ تر آغاز کلام میکرد گفت محصور بودن برای شان سخت تر است از انیکه مدت محاصره بر مسلمانان دراز شود بگذارید که در حصارهای خود باشند هر کس که بجنگ برآمد همرایش مقابله کنید رای او را قبول نکردند عمر و بن معدیکرب فرمود مترس از آنها بلکه حمله نموده جگرهای شان را بزن- رای او را پسند نه نموده گفتند دیوارهای شان بر ما سختی دارد- طلحه گفت رأی من اینست که سواران را بفرستی تا بجنگند وقتیکه با یکدیگر مخلوط گشتند بطریق حیله گریخته جانب ما بیایند مشرکین اینوقعه را دیده بطمع می افتند زیرا که گریختن ما را ندیده اند و از حصارهای خود می برآیند در آنوقت مقابله میکنیم با ایشان تا آنچه که خداوند بخواهد و قوع یابد- نعمان رضو این رای را پسندیده قعقاع بن عمر را که برسواران مقرر بود امر کرد که