Page 116

فتوحات اسلامی (۱۰۳) بیان امر قادسیه با خبر ساخت که هر جا خود مکن باشند و بسوی لشکریان فارس بآمده فرستاد که شما میدانید جود شما آنها اراده نمو دند که از پل عبور کنند چون قبلاً جبرا مسلمانان متصرف شده بودند لهذا عقید شما را اراده عبور نیست پل را کدام الک شایم بنارد میکنیم درین شب تا صبح آن در جای عتیق از گیاه و خاک و پالان چنان پر نمودند که راهی ساخته شد در کس شب رستم خوابی دید که ملکی از آسمان فرود آمده کمانهای لشکرش امهر نموده به آسمان برد چون از خواب غناک بیدار شد با یکی از مصاحبان رویا خود را بیان کرده گفت خداوند مارا پند میدهد اگر مانند بگیرید. و قتیکه رستم بعزم قتال سوار اسپ گردید دوزره و کلاه خود پوشیده اسلحه بر دوش هنوز پای در رکاب کرده بود گفت فردا ایشان را محکم میزنم مردی از برابرش گفت انشاء الله گفت بدون انشاء الله از جیتیکه شیرین کسری از میدان رفت روباهان بمیدان در آمدند من می ترسم که این سال بوزینگان باشد این سخنان از جته تجبرا شمردن فارسیان مسلمانان را بر زبان می آورد و اگر نه حقیقتا از مسلمانان می ترسید چنانچه بر معتمد خود این سخن را اظهار میکرد. بیان روز ارماث چون لشکر بی پایان فارس از دریای عتیق گذشتند رستم بر سریر خود نشسته سایبانها بر سرا و بر پا کردند هژده فیل که بر آنها صند و قها موضوع و مردان کاری سوار بودند بر قلب لشکر و هفت الی هشت فیل بر جبتین تعبیه کردند جالینوس بطرف راست و فیروزان جانب چپ سپاه ایستادند ملک یزد جرد برای اخبار مین خود و رستم عده کثیری را پی در پی ایستاده نموده بود که یکسر آن بردرب ایوان یزد جرد و انتها نزد رستم بود کارتی را که رستم می نمود شخصی اول بدویم و سیم متوالی خبر میدادند مدت قلیلی یزد جرد از تمام واقعات حرب واقف میگشت مسلمانان صف ارائی نمودند لیکن امیرشان سعد بواسطه عروض دمل یا عرق النسا ر طاقت نشستن انداشته بر بام قصر قریب مسلمانان سینه خود را بر بالشی تکیه داده که صف شان در پنجر اقصر ایستاده بودند چنان نزدیک بود که اگر فرضا شخصی بر ناقه سوار می بود سعد انرا بجائیزد آور ا گرفته میتوانست این موضوع در شجاعه او نقصان ندارد اگر چه بعضی مبعضین می درین کارش عیب گرفته گفتند نقاتل حتى انزل الله نصره وسعد بباب القادسية معصم جهاد میکنیم تا فرود آرد خداوند نصرت را و حالیکه سعد بدروازه قادسیه پناه گرفته است فابنا و قدامت نساء كثيرة ونسوة سعد ليس فيمن ايم بر دار شدیم که زنان بسیاری بیوه شدند وزنان سعد را خسته که بیوه شود