Page 1127

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۵۳۱) در سیرت حضرت علی مرتضی رضی الله تعالی عنه نکن زیرا من در زمان خلافت خود بخداوند عهد کردم که تا خلیفه باشم خشت بر خشت نگذارم نه پخته و نه خام و میفرمود که مراد امور اخروی نیست مگر موقع قضای الهی یعنی مگر انچه را خداوند بر من مقدر کرده به روایت دیگر این که بهیچ حالتی نیستم که غیر آن در نظرم پسند آید از دعای وی این بود اللهم اني أطيعك في أحب الأشياء عندك وهو التوحيد ولم أعصيك في أبغض الأشياء وهو الشرك فاغفر لي ما بينها یعنی بار خدایا ترا در دوست ترین اشیا در نزد تو که توحید باشد اطاعت نموده و در دشمن ترین اشیاء که شرك است نافرمانی نکردم مابین این دو را به بخشای و مرا با کن بیامرز از کلام اوست که ذکر خدای عزوجل بزرگ و فکر در نعمت های خداوند افضل عبادت است از دعای وی این بود که خدا و ندا کسی را که اصلاح امت محمد صلی الله علیه و سلم مربوط بآن باشد با صلاح آر و کسی را که هلاک امت انحضرت به هلاک وی باشد بلاک نمائی با حجاج ظالم بغض بسیار داشت و میگفت بر چیزی از حجاج حسد نبردم مگر باینکه قرآن واهل آن را دوست داشت و در وقت وفات خود گفت خداوندا مرا بیامرز زیرا بنده گان توگمان میدارند که مرا نمی آمرزی چون عمر عبد العزیز را را موت حاضر شد گفت مرا بنشانید ویر انشاندند گفت بار خدایا امر ترا تقصیر و نهی ترا عصیان نمودم ولکن لا اله الا الله بعد ازان سر خود را بالا کرده نظر تیز نمود گفتند چرا به شدت نظر مینمایی گفت مرد هائی مشاهده میکنم از جنس انس و جن نیند بعد ازان گفت تلك الدار الآخرة نجعلها للذين لا يريدون علوا في الارض ولا فسادا بعد ازان گفت لا اله الا الله لمثل هذا فليعمل العاملون یوسف بن مالک گفت خاک را بر قبر عمر عبد العزیز برابر میکردیم ناگاه رقعه افتاده که بران نوشته بود بسم الله الرحمن الرحيم أمان من الله تعالى لعمر بن عبد العزيز وفيفاء روایت است که مردی در شام شهید شده هر جمعه در خواب می آمد همراه پدر خود سخن میزد یک جمعه غائب شده نیامد بعد از ان در جمعه دیگر بخواب او در آمد گفت ای پسرک من از من تاخیر نمودی متاسف تو بر من بسختی گذشت گفت ای پدر در ان جمعه شهدا، مامور شدند که عمر عبد العزیز را پیش باز نمایند من هم ایشان