Page 1118

فتوحات اسلامی طبعه ثانی (۴۲۵) حسن سیرت عمر ابن عبدالعزیز گفت ترا بخدایتعالی قسم میدهم که مرا برای خود خبر دهی عمر گفت ای من است که تو نیز دشنام دهی چنانچه ترا دشنام داده سلیمان گفت دیگر چیزی نیست گفت آری سلیمان بزدن گردن خارجی امرداد ویرا کشتند چون عمر عبدالعزیز از نزد سلیمان بیرون شد خالد بن ریان کلان پاسبانان (کوتوال) ویرا تصادف کرده گفت ای عمر چگونه با امیرالمومنین میگوئی تو نیز ویرادشنام ده چنانچه ترا دشنام داده قسم بخدا ترسیدم که حالا امیرالمومنین میگوید گردن عمر را بزن گفت میکردی اگر میگفت گفت بلی قسم بخدا چون خلافت بعمر مفوض شد خالد آمده بجای صاحب حرس کوتوال ایستاده شد عمر گفت ای خالد شمشیر را بگذار بعد ازان بقدام خالد را برضای تو خوار گردانیدم ویرا ابدا ترفع مده بعد ازان طرف کلان پای پاسبانان نظر کرده عمرو بن مهاجر انصاری خواست گفت ای عمر و خداوند جل وعلا میداند که میان من و تو غیر از قربت اسلام چیزی نیست مگر شنیدم که تو تلاوت قرآن شریف را بسیار مینمائی و دیدم ترا که در موضع نماز میگذاری بجان انکه غیر از خداوند کسی ترا نه بیند و دیدم ترا که نماز را خوب ادا میکنی شمشیر بگیر و حرس را تولیت نمای حق تعالی بدعای عمر عبدالعزیز چنان نام خالد بن ریان را از زبانها محو نمود که کسی نمیدانست که وی زنده یا مرده است یحیی بن یحیی فرمود من شریفی که یکباره گی ذکر او محو و گمنام گردیده باشد مانند خالد بن ریان ندیدم که مردمان میگفتند خالد بن ریان چه شد مرده است یا زنده تا در گمنامی مرد وقتیکه عمر عبدالعزیز خلیفه گردید مهران بن مهران را گفت اعوان که بوی غماز نایم چگونه مرا میترسوند مهران گفت یا امیرالمومنین دل خود را باین امر مشغول مدار زیرا تو مانند بازاری به بازار هر کالای که خریدار داشته باشد مردم از اطراف می آورند چون مردم از تو خیر خواهی شناختند همان انصح و خیر خواهی را بتو تقدیم میکنند بهمین طور شد هر شب علماء و فقهاء را در نزد خود جمع کرده از موت و قیامت مذاکره نموده میگریستند گویا جنازه پیش روی شان بود و بود رضی الله عنه میگفت مرا در امور غیر از مواقع رضا خداوند آرزوی نیست و هرگز دریغ جان