Page 1046

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۴۵۳) حسن سیرت حضرت عمر رض تشبیه کردی و عساکر خود را بر ابواب خود نشاندی که ظلم نمایند و بضمان نمی کنند خمر می اشامند و شاربین آنرا تعزیر میکنند زنا مینمایند و زانیانرا حد می زنند دزدی میکنند و قطع ایدی دزدان مینمایند آیا همین احکام بر تو و ایشان نیست پیش ازینکه بحکم کنی بر دیگران ایا تو و اعوان تو از زمره اتامرون للناس بالبر و تنسون انفسكم محسوب نمی شوید ای هارون فردا که منادی از جانب خداوند ندا کند احشر و الذین ظلموا و ازواجهم کجاستند ظالمان و اعوان ایشان پس منزل بند ترا در نزد خداوند و دستهایت بنده کرده باشد در گردنت و باز نکنند انرا مگر عدل و انصاف تو و ظلم و جور تو باشد و تو ایشانرا پیشوا باشی بسوی دوزخ ای هارون من از قصور احوالت به تلخی خناق گرفتارم شده بمرگ رسیدم و تو در قیامت حسناتت را در میزان غز و سیات غیر را در میزان خود مشاهده میکنی چنانچه عاقبت و پاداش ظلم همین است و سیئات غیر به سیئاتت افزوده ترا بلا بلا ظلمات بر ظلمتت افزوده شود حفظ کن وصیت مرا و پند گیر از موعظه من و بدانکه من در نصیحت تو هیچ حدی را فرو گذاشت نکردم پس بترس از خداوند در رعیت خود و رعایت کن جانب حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه وسلم را در حق امت او و نیک کن خلافت را برایشان و بدانکه خلافت اگر بغیرت پاینده بودی برای تو کی میرسید و بر تو نیز پاینده نبوده باز نصیب غیر خواهد شد بیت اگر دنیا بکس پاینده بودی ابوالقاسم محمد زنده بودی دنیا چنین است که نقل میخورد بیکی بعد دیگری و بعضی از نیتها زاد آخرت جمع کرده سعادت دارین می یابند و برخی عمر را بر باطل گذرانیده خسرالدنیا و الاخره میگردند و من می پندارم که تو از طایفه ثانی خواسته بود پس پرهیز و باز به پرهیز از اینکه نامه بفرستی بسوی من که ازین سپس هر چه نویسی جواب از من نخواهی دید و السلام عباد میگوید چون نامه باخر رسید پراگنده و ناپیچیده و بی مهر بسوی من انداخت من نامه را برداشته رو براه کوفه نهادم و موعظه او در دلم تاثیر کردند کردم