Page 1038

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۴۴۵) در سیرت حضرت عمر فاروق رضی الله تعالی عنه ای امیرالمؤمنین اگر مرا امان دهی تمام سخنها را بتو میگویم و الا کار بسیار دارم حاجت بگفتن نیست خلیفه گفت ترا نفس تو امان دادم هر چه میخواهی بگوی گفت شخصی که از طمع حق را بحقدار نمیرساند و ظهور بغی و فساد را اصلاح نمیکند تو میباشی خلیفه گفت وای بر تو چگوه طمع و حرص دارم و طلا و نقره تماما بدست من ست و حلو و حامض روی زمین بقبضه من گفت ای امیرالمؤمنین هیچکس باندازه تو حرص و طمع ندارد که حق تعالی امور مسلمانان و مالهای شان را و حقوق شان را بقبضه مراعات تو داده است و تو از امور و حقوق شان خود را غافل ساخته و مالهای مردمان را جمع مینمائی و میان تو و اهل حقوق حجابهای کج و خشت پخته ست و دروازههای آهنین و دربانهای یراق دار مقرر کردی و خود را در میان قصرها و عمارتها بزندان نمودی و عامل های تو در امر جمع اموال و گرفتن خراج و محصولات مالانهام میفرستی و وزرها و معین های ظالم فرا گرفتی اگر کار های خیر را فراموش کنی بیاد تو نمیدهند و اگر یا د کنی بکار خیر اعانت تو نمیکنند و عمله را تماما بظلم کردن به سر مردمان قوی گردانیدی به تنخواه بسیار و یراق و آزار مردمان و امر کرده که هیچکس بمجلس تو اندرون نگردد مگر چند نفری نام گرفته فلان و فلان و آنها را امر نمیکنی که بداد مظلومان و عرض خواهان بیچاره و گرسنگان و برهنگان و ضعیفان و فقیران برسند و بحق همین مالهای تو حق دارند و چند نفری که خالص بمجلس خود مقرر کردی و آنها را بر بالای رعایا اختیار دادی و امر کرده که بمجلس تو بیحجاب و اجازه بیایند چون ترا می بیند که مال های بسیار جمع کرده و باهل حقوق قسمت نمی کنی می گویند که خلیفه بنفس خود بخدا خیانت میکند چرا ما با ن نکنیم و همگی کارها را به ما سپرده است میان خود ها مشورت می کنند که از خیرهای مردمان پیش تو هیچ نگویند مگر هر چه دل آنها می خواهد و هر عاملی که مخالف امرشان خیال داشته باشد او را از منزلت ذی می افکنند و اندازه وی را خود تو خود می سازند هرگاه بمیان مردم شهرت یا بد که چند نفری هستند که بر کار