Page 1028

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۴۳۵) در سیرت حضرت عمر فاروق رضی الله تعالی عنه شهرها مکتوب نوشت که هر پسری در اسلام متولد گردید از زمان ولادت بوی خرج مقرر شود و عمر رضی الله عنه از طرف کلها و ندب بسیار شدید الخوف و قوی الرجاء بود ترس و امیدی برابر بود وی گفت اگر از آسمان ندا شود که بآتش داخل نمیگردد مگر یکنفر میترسم که من خواهد بودم و اگر ندا شود بهشت داخل نمیگردد مگر یکنفر امید میدارم که من باشم و در زمان خلافت خود نه شب خواب میشد و نه روز مگر قدر اندک و میگفت اگر شب خواب شوم نفس خود ضایع میسازم و اگر روز خواب شوم رعیت من ضایع میگردد روزی سوره اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ میخواند تا بدین آیه رسید وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ بیھوشی بوی آمده افتاد که چند روز مردم بعیادت وی می آمدند مرتبه بعبدالرحمن بن عوف آدم فرستاد که مبلغ چهارصد درهم بطریق سلم روانه کن عبدالرحمن گفت از من سلم میخواهی بیت المال پیش تست قرض گیر بعد واپس قرض را تسلم کن که عمر رضی الله گفت میترسم که اجل من برسد تو و دیگران بگوید قرض را ترک کنید و از امیر المؤمنین واپس نگیرید و در قیامت از من گرفته شود لاکن از تو قرض بگیرم می آئی و از میراث من قرض خود میگیری از عبد الله بن مسعود روایت است میگفت اگر کلبی را بینم که عمر رضی الله عنه را دوست دارد من همان سگ را دوست میدارم و کاشکی بخدمت عمر رضی الله عنه مشغول میبودم تا وقت مرگ خود و فراق امیر المؤمنین عمر رضی الله عنه بهر کس تاثیر نموده تا درختان بیشه ها و بحرت عمر رضی الله عنه نصرت دین بود و تسلط وی برای مردمان رحمت خداوند بود روزی عبد الله پسر امیر المؤمنین عمر در مسجد الحرام نشسته بود که عبد الله ابن مسعود با وی گفت که ای ابا عبدالرحمن راه راست همان راه بود که پدر تو درشت تا در بهشت داخل گردید و پروردگار خود را دید درین سخن عبد الله بن مسعود سر به سوگند یاد نمود روزی معاویه به صعصعة بن صوحان گفت صفت های امیر المؤمنین عمر بن الخطاب رضی الله عنه را بیان کن صعصعه گفت برعیت خود بسیار با خبر بود بنفس خود عدل مینمود کبر نداشت وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ یعنی وقتیکه نامه ها را کشاده نمایند نامه اعمال را