Page 54

گفتم خموش گفت که با الله شنیده ام اختر شناس کفت که می آید از قفا میدانمت که نیست کسی همعنان او ز اشخاص اعتبار نه مخفی نه بر ملا در عدل هم عدیل ندارد بحلم هم اندر رکونت مثل ندارد بظلم لا در مسند سیاست خود یکجهان وقار دران باز خواست بود يکو طن حيا از پای تا ببرهمه چون دهر واژگون وز هر دو گوش و چشم بود ابکم وعما نانش بریده مادر ایام از طمع بر حب اخذ چشم ورا کرده سرمه سا اشعث نظر باو زجوانان قانعست پشت بلند پیش ندیمان او دو تا در عهد او گره نکشایدزکارکس بی رشوه هیچ جا نبود يك گره کشا غمخواری رعیت و انصاف و بازخواست پنهان شود بکوئی عنقا چو اشیا دزد فساد پیشه بود مالك رقاب بر بسته دست صاحب کلاست از قفا تا دیده هیچ و نشنیده هیچ گوش اندر کتاب واقدی و روضته الصفا ملت یکی نفاق یکی اتحاد یک باشد گرفت رشوه بهر جا جداجدا گوید یکی که شحنه منم میر شب منم باقی ستان منم بده ار هست ما بقا وان دیگری بقهر به پیشانی ترش کنیك منم محاسبه از میر پیشوا وان دیگری ضمیمه کشد از بغل که حین انیسو نظامنامه تو را میزند صدا در دوره متممه بشتاب از انکه هست هم ابتدا حساب تو اینجا هم انتها شنقار وار پنجه گشایند اهل شور ضيغم صفت فتاده بهم محفل فضا