Page 49

بهر نان از بهر دو نان در تواضع سالها از سر تعظیم ارباب تمول را بگو خویش را در قید کردن صید آرایش شدن یکجهان تکلیف با خود داشتن صرف قضا هیچکس را نیست جرئت غیر بابای گرام دم بدم قد رسا را همچو چنبر داشتن بهر آسایش چرا پیوسته مو تر داشتن کیس و گالس را گرفتن کت کالر داشتن روز و شب خود را بطیب خوش معطر داشتن حکم را تفویض هر جا کس بجاور داشتن قصیده نظامیه کسی کو بلالی ترحم کند جهانی به پردازد از سید کل بصوفی صمد ذات علوی دهد زبانی جهانی زیانی بمن خرابات مولود را از کرم امامی زجامع برد سوی ده بفیض الله آباد تخت قضا نکون طالعی را بصد کون هنر نظامی بدین گونه بی نظم و نسق یکی را بزد از میان در کنار مرا میتواند که بینم کند بدی را بیسی بدان گم کند که از ناز شهناز را جم کند دهد تاز من عالمی رم کند مناجات شیخی معظم کند زده دیگریرا مقدم کند یکیرا برد مفتی اعظم کند بمسجد برد حافظ اکرم کند بیک تن تواند منظم کند دو صد کس بر و شاد و خرم کند لالی ملازم محمد سرور خان نائب الحکومه هرات بوده * سیدگل هم ناظر نائب الحکومه است