Page 37

خوش آمدی قدمت خوش بقای عمر تو باد که تاست تا بتو قایم براسمان محور پس از دعا و ثنا و تحیت و تبريك ز بان گشاد بتکبیر خالق اكبر دو دست از پی مهرو محبت و تشويق نمود از ره ياري بگر دنم چنبر من از تعشق ما فوق عاده بر جستم چنانچه بر جهد از بهر صید ضيغم نر دو بدومن ز قفایش دو بده ميرفتم چنانچه از عقب رشوه میدود افسر بدو رسیدم و از روي شوق بفشر دم نه چون فشار بغا يا و مردم لوگر لبش میکده به اهسته بوسه میدادم چو هند و ئی که زند بوسه بر لب کوثر پیش از تعانق بسیار گفتمش حا شا که ماه پیش رخ توست کمتر از اختر بدان امید فرا ز آمدم که از ره شوق تو جامه بر کشی از پا وسازمش معجر بدان سرم که ز شفقت ترا به شیب کشم چو زاغ بیضه بزير آورم بقوة پر متاب رو که نتا بیده اند مهرو يان سر از اطاعت معشوق و عاشق و شوهر برسم مردم پیشینه آرزو دارم مو فقانه چو اشخاص حال از پی شر مترس اندك از تفگذار و نند مجه که باك نيست شتر را ز خوردن کنگر بخند ه گفت که ای پاس خاطرت واجب در ین معامله قدری تحمل اولی تر قسم بكوتی حاجی جلال و رستم خان بقبر بللی * و کشت مردم پشپر بلوی جرگه و تقریر عصمت الله خان بوعظ مبر هزار تفکر حيد ر بللی شخص صوفی بوده که ادعای شیخی داشته است .