Page 176

۱۷۰ هلا کر بگو که این دیك خام سر رفته بخواب امن مرو عضو تا كمر رفته که که خر مه اش رفته بود میجستی کنون چو دله نا هر دو خایه در رفته و فا طمع مکن از آن کسی میپرسی فلان کجاست بکویند در چکر رفته زبسکه شایق کونند اهل عزت و ناز بریده رنك زکس مردی از ذگر رفته همه بكير خری بود اعتبار جهان به بین که رشته عزت بکون خر رفته عجب که مرتبه غوثیت بدست کسیست که بارها به پیش نفری پدر رفته دو حصه كير ده عبادات از خویشر ازاهد یکی بجای و یکی قیمت شکر رفته ز شرم با دتغرت است گوزولك از میدان ز حرف زشتر فميقا ن خود بدر رفته آه از دست مستبدان آه خواه اکبر رعیتند خواه سیاه با و جود که حریت خوا ها ن بسته از شش جهت بر ایشان با همه جد و جهد مي نكند از حیل دست خويشرا كوتاه اندکی زجر را غنیمت دان زاهدانص إن بكلاد تلاه میر احمد سجل مخفیه نوشت در بلاد اوفتاده فیض الله کار بیجا نمو د مير وكيل روي گوزولك شد از ميانه سياه از اسا رت همیشه از ا داست هر کرا بستکی است با شو را آنچه با کار و ان علبز ائي می نماید نكر ده اهل فراه