Page 158

١٥٢ در قریه جات نعره زنان فارسی که دزد افغان بکوه و دشت فغان میکند که غل در خواب راحتند مقیمان باز خواست دزد از کف مسافر از ان برده پارسل بر گفته عوام کرابا شد اعتماد در هیئت که هست خواص انقدر دغل از روی غور معنی عذراش را بخوان حوضی است پرزماهی چاهی است پرمکل تاویل کرده اهل طبیعت بظن خود کاین دور لا یزال و این بزم لم یزل هر کس که دید این غزل از روی شوق گفت کاین نظم در قواعد شعر يست محتمل از بس کشیده معنی مضمون تازه را مشهور گشته نام وی از بانك بی محل خواب دیدم دوش وصف زلف کاکل میکنم چون صراحی خنده یا چو شیشه غلغل میکنم رشته بر پا به پیچیده چو ارباب حسد هر دم انگشتك با صحاب تمول میکنم طالسان کرده ام بر سر که این رسم حیاست ليك در معنی نواي شور وز اول میکنم کرده ام تعبیر آن گر فتنه خیزد موجها بر سر عالم من از حکمت تجاهل میکنم تار تدبیر از کف اهل خرد بگسسته است حکم تقدیر است هر جانب که شاول میکنم مصلحت از هر سر جستم فرد آمد بدوش این حوالت را بدان بان کابل میکنم گوزك در تعبیر خواب دیگران ز انسان کدی هر کجا دیدم تو را از قهر اتکل میکنم اگر کمال همین بر کمال خود ریدم وگر جمالی همین بر جمال خود ریدم