Page 156

١٥٠ گستاخ وا ز خدمت پیر بزر گوار لاشك في ارادتنا ياغيا ثنا عمری که بر ضای خداوند بگذرد خواهی که در دو کون براحت بربری دست جفامدار ز آزار و پا بکش تو آن نه که نیست چو تو در همه جهان هر چند جد جهد نمودم که به شوی الآن في ديارك ود و فا حلم گوته شود بصدق یقین رشته فساد عرض غلام حلقه بگوش ار شود قبول ور با شدت شکی بمیان در فکن بحول في ليلها اليقر وفى يومها اليول فالزم كلام ربك فاخرج من الطيول تا جاءك الغمام لقد جاءك السيول اكال كالجراد واقوى من النمول مخد و منايحا لك الجهد لا حصول عنقا وكیمیاست و یا نام همچو غول عمري شریف اگر نکشد اینقدر بطول گوازك به آستان تو بیقدر تر بود كالبكر في العويقزك كالشيخ في السبول شکر خدا که از مدد فضل لم يزل بکرنگی انحنای سوانسایم رانهاد مخچیر در کمریوه و در بیشه هاگوزن این نیست آفرین وحش که پار سال فرزند زال را هوس ملك بادغس قحط جفای دزد چنانشد که می نمود شد متفق بخط ما ملت و دول اخفا شد است ما ر بزاويه مگل با انس نهاد زبر سر گرگ از گیل کس را نبود زهره که تنها رو دبتل ممکن نبود رفتنش از راه سنگ گتل یکسان بچشم گرسنگان کندم و سجل