Page 151

١٤٥ از خجالت پدرش روی سیاه آمده | با بذات از طرف ملك فراهی گوزك شکر ایندوات عظمی نتواني گفتن در میان همگي بلبل شاهي كو زك بر ای آخند زاده ملا محمد صدیق خان قاضی حالیه نوشته . روی تو چو فرشته سیمات چون ملك | حافظ از ان سرود که آنی فدایت لك دو ضدهم بخلق تو زیب دگر دهد | گاهی شکر ز نطق تو ریزد گهى نمك افسوس ازینکه جنس شناسان روزگار | نقد تر ا نزد ز سر شوق بر محك اعیان کابلي ز بی انتفاع خویش | می ستاند از يك و از ديگري بلك اهل هرات مانده تحصیل فوت شب | كه اسفناخ می طلبد گاه گند مك کرخ که عیش خانه یاران شهر بود | از اخذ تار و آبی خربوزه زنگ امروز هر یکی زجفاهای کار دار | بعضي بچرخه شاغل بعضی پی هلك يارب چه شد که گشت هوا نقد عالمی | زانسان که میرود بهوا نقط از چلك يكدانه قند هدیۀ ما شد چهل هزار | ترسم که این معامله آ خر کشد به لك گر مجلست به اندکی قانع شود مرو | در دفتر محاسبه کا نجاست جاي شك طوطی صفت کشاده يكي كف بده بده | که در دو پا ستاده چوكرك بتك تنك از بیم طامعان كه بجد ول مقرر ند | مردانه بود لیست که خايد دمي علك در هر ادار ه عرض کسان نا شنیدنی ست | کی مید هد به استم سارق كسی كمك