Page 144

۱۳۸ شد روا بود اطاعه شده شاه روا گوزك امروز موفق شد و میترسد آه ازین دوستان لك لواش وان یکی خویشرا نیارش نام وان یکی کرده خویشرا باجی لیکن اندر فساد بیباکی وندرین دوستی برو میناز نیست ممنون و بعالم زدمت چروانس که بفردا کندش برهم و غارت چروانس داد ازین دشمنان کافرتاش واندگر گفته خویشرا داداش که ندیدند مادر و باباش هریکی خفیه میکند کنکاش اندرین دشمنی بیا میشاش ریش اگر خاص بهر دین داری نیست گوزك براستی بتراش سیاه روی شدم آخر از غبار طمع یهود و ارمنی و گبر و روس ایانم اگر چه بر در اهل قلم دلنگانت اگر طمع کنم از دوست یا ز دشمن خود علاقه دار به تنظیم ملك مامور است معا و نین و مآمور جمله متفقند رئیس * هیئت شرع شریف را دیدم کسی مباد خدا یا چو من دو چار طمع اگر دوباره گرفتیم بلب سگار طمع بخط مشق جلی دایم اشتها ر طمع بخرج زوجۀ پارینه ام منارطمع بمار رسیده ز کابل علاقه دار طمع بچنگ آشناي خرمن و شیار طمع بصدره محکمه بنشسته در وقار طمع * قاضی ملا عبد القيوم قاضی ابتدایه هرات .