Page 923

(٤) مشرف به انقراض واضمحلال بود ، از بلای مبرم فنا ونیست شدن نجات بخشید . ای تاجدار عالیقام ای ستارهٔ اقبال وسعادت مادی ومعنوی ما ! تا هنگامیکه جان در بدن داریم ، ترا عزیز واز صمیم خاطرها قدر وتقدیس می نمائیم . زیرا که تو وهمان فدا کاریهای حیرت افزای تو بود در راه نجات وطن وما آوانیکه فضای طالع این خاك مقدس و سکنای آنرا سرتاسر ابرهای سیاه وتیره یأس وبدبختی پوشیده ، آرزوهای قلبی یگان یگان در کانون سینهٔ سوخته سوخته خاکستر میشد که از شرق آمال بمثل طلوع خورشید پدیدار گردیده ، بدم تابناك شمشیر خویش پرده های ضخیم و تیره گیهای مظالم دزدانرا دریده ، چه مملکت از ضیای متلالای عدل ، عرفان منور و روشن ساختی . ای جشن نجات وطن ترا دوست و با بشاشت قلب می پذیریم ، زیرا ؛ هنگامیکه سفالت و بدبختی تمام نقاط وطن را استیلا نموده ، شئونات ملی دست برد گروهٔ اراذل ودزدان ، اقتصادیات در هم و برهم ، نظم و نسق امورات اجتماعی وسیاسی مختل ، معارف نیست ومعدوم ، مال وجان در معرض تهلکه و مخاطرات ، زمام مقدرات مملکت بدست دزدان خونخوار بوده ، از آن روح وطن پرستی سراسیمه وار در فضای زهرناك وطن به تفحص ملجا وماوای مصروف ، وحیات اینمملکت وسکنای آن با آخرین نفسهای خویش با یکعالم الم وبدبختی ، میخواست که این جهان پرشور را وداع و پدرود گوید . وبد بختانه کس نبود که اظهار تأسف خود را نموده بتواند . همان بود که یگانه قهرمان صحنه نجات ما ، کمر همت را بسته ، با فدا کاریهای فوق الطاقهٔ خویش عیان بر آمد ، به اطفای شعله های سوزان اختلال و خانه جنگی ها وحمایت از وطن ضعیف مصروف شد .