Kābul ʻilmī, adabī, ijtimāʻī, tārīkhī, page 78

Page image — the source of record

Scanned page 78 of Kābul ʻilmī, adabī, ijtimāʻī, tārīkhī

Machine transcription

صفحه (١٥) سال اول ـ مجلۀ کابل شماره (٢) اندرز به خویش تا کی ایدل وصف زلف خوبرویان میکنی فکر مردم را چرا آخر پریشان میکنی چند با مه نسبت رخسار جانان میکنی از چه با خنجر برابر تیر مژگان میکنی تا بکی تعریف آن لبهای خندان میکنی تا کجا توصیف گلهای گلستان میکنی منع اخوان از نفاق و جهل مضمون خوش است خامه ات ناصح چو باشد حربۀ دشمن کش است میگزد آن زلف چون مارت دگر یادش مکن چشم جانان ساخت بیمارت دگر یادش مکن تیغ ابرو داده آزارت دگر یادش مکن آن گل عارض که زد خارت دگر یادش مکن مانده لعل او ز گفتارت دگر یادش مکن خوش ندارد یار دیدارت دگر یادش مکن گر توانی وصف گلزار وطن کن بعد ازین بی سخن از هردهن خواهی شنیدن آفرین ایکه میخوانی قیامت قامت دلدار را ایکه بافردوس نسبت میدهی گلزار را

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.

Cite this page: Kābul ʻilmī, adabī, ijtimāʻī, tārīkhī, page 78. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. Machine-transcribed text: Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0986/78 (accessed [date]).
Permalink: https://afghanpress.org/book/adl0986/78
Machine-readable: JSON · IIIF manifest · Canvas
Source: Afghanistan Digital Library record