Page image — the source of record
Machine transcription
صفحه (۲۸) سال اول - مجله کابل شماره (۷)
مرا دو بیت بفرمود شهریار جهان بران صنوبر عنبر عذار مشکین خال
دوبدره زر بفرستاد هر هزار تمام برغم حاسد و (۱) غماز و بد سگال تکال . الخ
درین قصیده باز بمدح ایاز پرداخت و سلطان مسرور گردیده دامنش را
از صله چهارده هزار درم مملو نمود. عنصری ازین انتقاد وتعرض بهم برامده
در همین ردیف وقوافی يك قصیدهٔ غرای گفت و غضایری باز در همین زمینه
جوابش نوشت، میگویند آتش رقابت بحدی رسید که روزی عنصری تمام
دیوانش را شست و بر باد داد (۲) وا کنون از اشعارش بجز چند قصائد
در مدح سلطان محمود اشعار پراکنده که در تذکره ها دیده میشود دیگر
اثری نمانده - در تشبیب تازگی ولطف غزل را نمایان دارد.
چنانچه دريك قصیده سلطان میگوید.
نمونه کلام : -
با همه گیتی عدو يك تير باران تو بس نی غلط کردم چه حاجت تیر پیکان توبس
وانگه کاندر نوردند آسمان چون نامه آسمان جاودان از سقف ایوان توبس
دولت باقی چه گفت این عمر نا انجام را گفت رای اوبگاه درد در مان تو بس
در شعر مثال خوب میگوید چنانچه : -
(۱) اشاره به عنصریست که باوی میگویند رقابت داشت.
(۲) مجمع الفصحا صفحهٔ ٣٦٨ طبع ایران ، خزانهٔ عامره صفحهٔ ٣٦٣ طبع هند ،
آتشکدهٔ آذر صفحهٔ ۲۲۰ طبع بمبائی اما از اخلاق يك چنين فاضلی و ملك الشعرای
سلطان بعید می نماید که مرتکب چنین کار شده باشد ، وقتیکه سلطان عادل با غضایری
نوازشات بیکران هم داشت ، و درین هم جای انکار نیست که عنصری از غضایری پایهٔ
بلندی داشت ودر علم وفضلی نیز پیشتر بود باز چرا دیوان او را بشوید ؟
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.