Page 415

صفحه (١٩) سال اول ـ مجله کابل شماره ( ٧ ) فلاکت ونکبت است و ادبار بدهر دایم نشان غفلت همین بغم سیر می نشیند درین سرا مهمان غفلت که تا بقید حیات باشی روا بود جدو جهد کردن بسعی مردانه دست دادن بکوشش و کار عهد کردن گدا صفت پای لنگ تا کی بخلق بادست شل نمودن بس است این عذر لنگ تا کی بکار هستی خلل نمودن به هیچ کس اعتماد نتوان بغیر سعی و عمل نمودن یقین ثابت قدم چه لازم بهر گمانی بدل نمودن بکار دنیا و دین همیشه همین عمل اعتماد دارد ز کار غافل مشو که دل را مدام این پیشه شاد دارد بغیر سعی وعمل نمودن ازین گمان و یقین چه حاصل نکرده تخم عمل پریشان چه خیزد از این زمین چه حاصل ز خرمن سعی برنخوردن ز کوشش خوشه چین چه حاصل تو گر طریق عمل نپوئی برایت از آن و این چه حاصل بصاحب کار وسعی کوشش امید مخلوق عار دارد بهمت خلق تکیه کردن گلی است رنگین و خار دارد نگویمت فرض زنده گانی نمودن است این و آن تهیه برای شب را سحر نمودن توان نمودن مکان تهیه برای فرزند و زن نگویم که کردن است آب و نان تهیه بی سگ نفس خویش آخر توان نمود استخوان تهیه نمیتوان برد اگر بهمت چو این و آن بار زنده گانی بکوش تا وارهی بکلی ز زحمت کار زنده گانی