Page 3090

وقت شناسی شیوهٔ تمدن است اقتباس از مقاله فاضل گرامی و دانشمند محترم جناب دکتور رضا زاده شفق از سالنامهٔ فارس ۱۳۰۸ هر چیزیکه برای زندگانی ما سودمند بوده و خود نیز در رفتن و گذشتن باشد ارزش بزرگی دارد مانند وقت که هم سودمند است هم گذرنده، تند باد می ایستد. آب جاری آخر از جریان می افتد. قطارهای تند رو (ریل) می ماند مرغان از پرواز می آسایند ولی وقت همیشه حرکت میکند همیشه میگذرد يك ثانیه را نمیتوان باز پس گردانید. انگلیسها گویند وقت پول است ولی قیمت وقت عزیز بلکه هزار بار عزیز تر از پول است پول تنها یکی از چیزهائی است که با دانستن ارزش وقت میتوان بدست آورد زیرا پول قیمت کار و کار زاده وقت است نمو جسمانی و روحانی ما هر دو تابع وقت است هر جزء از ترقی مادی و معنوی ما در جزئی از وقت بحصول میآید و اگر قیمت و اهمیت هر جزء زمان را دانسته و از ان نگذشته استفاده نمائیم هم تن و هم روح ما بکمال رشد و نمو خواهد رسید. ملتهای قدیم با آنکه رفتن وقت و زوال عمر را میدیدند هنوز به تقسیمات وقت آشنا نبودند. اصلاً هر قدر بشر به بداوت نزدیکتر می شود همان قدر از قیمت و معنای وقت بی خبر میماند. تمدن امروز هرثانیه و ثالثه وقت را ثبت و ضبط میکند. تمدن دیروز و پریروز در اینوقت شناسی بتدریج ناقص تر جلوه گر میگردد تا کار بجائی میرسد که مردم تاریخ وقایع عمومی و خصوصی را فراموش میکنند و حتی تاریخ و وفات خود و خویشاوندان را نمیدانند و بلکه جریان امور یومیه را از یاد می برند و روزها با غروب آفتاب در ذهن آنها نیز غروب میشود ملت وقت نشناسی ملت بی حافظه فراموش کار است. عرب میگوید ( الوقت كالسيف ان لم تقطعه قطعك ) وقت مانند شمشیر است که اگر تو آنرا بکار نبری یعنی آنرا بکار خوب صرف نکنی او ترا قطع میکند و می برد. تمام آثار تمدن امروز که می بینیم نتیجه استفاده از وقت است. ۱۶۸