Page 2868

( صفحة ٩٢ ) کابل ( شمارهٔ سوم ) خوشحال خان به شکار باز و دیگر مرغان شکاری نیز معتاد بود و غالب اوقات را درین شغل بسر برد به تربیت و نگاهداشت باز و اصول طعمه دادن و معالجه کردن او مهارتی بسزا داشت چنانچه کتابی درین باره نیز باسم باز نامه نگاشته است و شکار کردن را به این مرغ شکاری نیکو میدانست و شوق مفرطی داشت . یوساعت به می په درس سل به می په ښکاروو کلهٔ ښکار پر یښوم په کسب د کمال د جهان تحصیل به کل واړه ځماوه که اخته نه وی د ښکار په اشتغال غائین وتلی بیزه سپینه لا تر اوسه باز پلاس گر ځم په غرونو په جبال زه خوشحال به د بازونو ښکارپری نږدم ژوند ی یم دامی کار دامی روز گار خوشحال خان با پریرویان و گلعزاران سیمتن یعنی جنس لطیف ( اناثیه ) و مجالست و موانست آنها نیز مایل بود چنانچه هر وقت بعمر صرف شده و ایام جوانی گذشته افسوس میکرد: بخت اقبال که تا ته درکړه هسی ناوی چه مهتاب ئی منفعل دی تر جمال ستا به دوه او یا کالو نه وی د عمر سود فائده دی راته وایه له وصال دوه او یابه دی هله دزړه پکام وو که ځوانی و رسره هم وی اتصال دپیری په وقت کښ هر هوسگنده وی لاپه تیره عشقبازی ده غیرسیال د دلبرو مینه چا دا هو نبره را کړه چه ئی هیچ کله خالی نه یم له خیال اولاد و احفاد خوشحال خان اولاد و احفاد زیادی داشت چنانچه تعداد پسران و نواسه هایش در زمان حیات خود خوشحال خان که ازان ذکر کرده بصد نفر میرسید و در تعداد ثقه پسرانش اختلاف است مگر یقینی از سی نفر پسر بدون دختر کم نبوده و ما نتیجهٔ همه تحقیقات خود را که درین زمینه بدست آورده ایم ذیلاً ارائه میدهیم : - ۲۹۲