Page 2866

(صفحه ۹۰) کابل ( شماره سوم ) همه واره امامان و و دخیل دور هریوکس له دوی د دین دنیا سرور دی تر اوله تر آخره که گرهیدږی دبی بی اولادی کل نور البصر دی چه دوستی ئی د سید نه وی په زړه کښی نوهغه سړی همیش خاوری په سر دی تر هلال او تر بلال ئی صدقه شم لارانجه می دپله خاوری دبو زر دی په سرو زرو کښی کمی دقدر نشته اصحابان دپیغمبر واړه سره زر دی زه خوشحال ختك هغه سنی مذهب یم چه یاران را باندی واړه برابر دی تراوله ترآخره په جهان کښی دسید غوند نشته معراجی زه خوشحال ختك په حب داهل بیتو خارجی رافضی کړم اخراجی از رسومات بی معنی و مزخرفات لا یعطل که بعضی از نادانان و جهال آنرا جزو دین شمرده یا ترک آنرا دشوار می پنداشتند و بدانواسطه رخنه در اسلام و تزلزلی درارکان زندگانی خویش بنابر نافهمی خود وارد میکردند جداً مخالف ومتنفر بوده اقوام وعشائر را منع می نمود : - هرڅه شرع فرمائی په هغی کار کړه نه عمل کوه په رسم په دودون عادات واخلاق : خوشحال خان صاحب سلوك ، احسان ، مروت ، شجاعت و سخاوت بوده شمشیر و ملیت را بر همه چیز ترجیح میداد نام نيك وعزت نفس را از نتائج زندگانی می شمرد و زندگانی را در آزادی میدانست : - که دی زړه وی چه تل پائی لکه خضر دنیکی نامه ژوندون دی تر مدام مرگ ځماپه پوه به ترداژوندون دی دعزت سره چه نوی زیست روزگار ۲۹۰