Page 267

صفحه ( ۱۲ ) سال اول ـ مجله کابل شماره ( ۵ ) شاعره هری بقلم سرور جویا عطایای قدرت چطوریکه از هوای صاف و آفتاب درخشنده بگلستان هرات يك طراوش و بالیدنی نصیب گردانیده در نالش های نیستان آن نیز اثرات جانکاه ودلربائی بخشیده . هر عصری از غروب که جایگاه سر سبز و شاداب هرات میخواهد از تاریکی شب محجوب شود آخرین اشعه تابناک آفتاب را در آن هوا وفضای نمناک آنقدر اجازه درنگ است که اطراف آسمان بشکل دور نماهای قشنگ آب و رنگی گیرد و بهیا هوی تند باد معروف تابستان آنجا ، این مناظر دلکش بآن پایه امان میدهد که ساعتی برای سکوت و آرامش در زمین بصورت لطیف ترین نسیم معطری تغیر وضع پذیرد . آنوقت ذوق کنجکاو وهوش سر شار دلباخته گان فگاری میباید تا در زیر هر شاخه خمیده گلی بصدها شوریده بلبلی دیده یا از هر گوشه گلزار ولابه لای اشجار هزاران ناله های زاری بشنود ؟ که در پرده و بی پرده نغمه سرائی هادارند . مثلاً یگانه شاعر آزاد ما « حاجی اسمعیل » اگر برنگ سیاه و یا هراتی شیرین سخن بچشم سفید شوخ چشمانه ظواهر لوایح ادبی هرات را رنگ آمیزی میکنند باید ازین هم غافل نبود که در ستر سایه های برگ های سبز انبوه آن گلزار مانند مستوره و محجوبه غنچه های نوشگفته ونیم رنگی نیز اسباب زینت باغ و بوستان علم و ادب آن سامان شده میتوانند ، هنگامی که در هرات بودم روزى بیکی از مجالس ادبی حسب المعمول دستگاه شعر و شاعری پهن شده و سخن از سخن وران وطن مطرح کشید در آن حین دیوان غزلیاتی بنام