Page 2504

شماره ( دوازدهم ) سال دوم مجله کابل ( ۸۸ ) من به ملت عزیزم اطمینان میدهم که خودم و تمام خاندانم و سائر مامورین حکومت متبوعۀ تان در برابر این قدر دانی های که از تمام طبقات مملکت مشاهده مینمائیم ، بدرجۀ انتهائی وظیفه شناس ، و در راه خدمت مملکت کمال سعی و مجاهدت خود را بفضل الهی و حسن مساعدت ملی بصرف خواهیم رسانید . این ارتباط صمیمانه که خوشبختانه امروز در بین ملت و حکومت از هر حیث و هر جهت موجود و وسایل ترقی و سعادت را بما تهیه نموده و درین مدت قلیل ما را به موفقیت های زیادی نایل گردانیده است بما و شما چنین بشارت میدهد که لطف الهی شامل حال ما میباشد و تا زمانیکه این حس شریف که عین تعمیل اوامر الهی و کلید ترقی میباشد در بین ملت و حکومت ما تند امروز موجود باشد یقیناً سعادت ، رفاهیت ، مفخرت غلام حلقه بگوش ملت افغانستان است . هر فرصتی که فاقد این صفت ممیزه که راز تعالی سایر ملل مترقی میباشد ، شدید البته هدف سهام مصائب و مشکلات و پریشانی خواهید شد ( لا وقع الله ) نسبت باین تعمیر جدید مکتب حربیه که ما و شما جهت نهادن سنگ تهداب آن درین جا اجتماع کرده ایم بدرگاه الهی شکر گذارم که مرا توفیق عنایت فرمود تا درین موضع تاریخی سنگ بنیاد چنان عمارتی را گذاشتم که منبع روح عسکری و ملجای امید آتی ملت افغانی گفته می شود . این عمارت که حسب ظاهر از سنگ و گل متشکل می شود در حقیقت چنان يك بنای عالی است که دل و دماغ ، حتی روح اولاد آتیۀ وطن را عموماً و از عساکر افغانی را خصوصاً برای مدافعۀ حفظ و شرف و عزت این خاك پاك تربیه و تقویه خواهد نمود و جذبات فداکاری و وطن دوستی را در آنها تنبیه خواهد کرد . میدانید که عسکر افغانستان از پنجاه سال باین طرف مراتب و درجات شان و شرف عسکری خود را چنانچه در اعصار گذشته مجد و افتخار داشتند از سوء ادارۀ حکومت های خود متدرجاً از دست داده رفتند و بالاخره در دورۀ انقلاب روح عسکر به مراحل انتهائی تنزل و هبوط کرد . اگر بنظر دقت دیده شود ، این تنزل عسکر در موقع انقلاب نیز روح ملی و عسکری افغانستان را زایل نکرده بود بلکه اوضاع عسکری و ملی آن زمان ١٢٢٦