Page 2335

شماره (یا زدهم) سال دوم قصیده (۳۱) (شاعر معاصر) شاعر شیرین سخن جناب «سید سکندر شاه» کاظمی متخلص برعنا باشنده پشاور که اصلاً از خانواده های سادات قندهار و از چندیست این خانواده محترم از وطن اصلی دور و اقامت گزین پشاور شده متاسفاً تا حال ما از احوال این شاعر شیرین وطن بی سابقه بودیم. اینك معزی الیه درین موقع دو سال دو قصیده و شرح مختصر حیات شان که از طرف یکی از دوستان آنها با نجمن واصل شده ما را مختصری از هویت خود مستحضر و ما برای معرفی کردن قریحه بلند شان این قصائد که یکی در مدح اعلیحضرت محمد نادر شاه غازی تاجدار محبوب خود ما و دیگر آن در مدح اعلیحضرت پهلوی تاجدار ایران است درین مجله بنظر قارئین محترم میرسانیم: ـ (قصیده) در مدح اعلیحضرت غازي خلد الله ملكه اندیشه را زجیب سخن سر بر آورم خورشید تازه را سحري دیگر آورم تا سر ز فكر دریم دانش فرو برم گوهر برون ز طبع گهر پرور آورم خط در كشم بنامۀ پارینه در سخن تا نام شه بسر ورق دفتر آورم طوطی نیم مگر بكمال سخن ـ سخن شیرین تر از تبرزد و از شكر آورم با این بیان چه جاي عجب گرزفیض طبع در هیئت سخن ز نفس پر بر آورم رعنا بذوق مدحت سلطان ذي وقار هر بیت را ز بیت دگر بهتر آورم تا در گه بلند فملك جـاه نادري جز آفتاب بخت كرا رهبر آورم تا من بجلوه گاه شهنشاه ذو الكرم این خط بندگی بسر محضر آورم گویم که ای نشان جلال گذشتگان نام سخن بنام تو بالا تر آورم زیبا تر از هنر شود عیبم بچشم خلق گر در قبول شاه كرم گستر آورم تا کی من از تراکم نیسان حادثات همچون صدف زدیده تر گوهر آورم تا کی بفصل گل من مجنون ز خار دشت اندر رگ نظاره فرو نشتر آورم خندم به بزم عشرت اگر یکدم از نشاط بس ناله ها برون ز دل مزمر آورم دل داغما نجنان که ز گلگشت لاله زار دامن نگاه را همه پر اخگر آورم با این دل فسرده نفس گرنه در کشم بیرون حرارت از جگر آزر آورم مگذار تا که وقت چنین رایگان رود مپسند اینكه عمر بباطل سر آورم از فیض تربیت نه عجب گر بروزگار صد عنصری بعهد تو در عنصر آورم ۱۰۶۹