Page 2331

شماره (یاژدهم) سال دوم خرا به زار غز نین (۲۷) کوچیان می چرد، ای استادان ماهر و حجاران زبر دست که شاه کارهای معماری و حجاری تان در وقتش سرآمد روزگار بود برخیزید که همه شان بنا همواری های پرخار و برآمدگی های غبار آلودی تبدیل یافته ، خلاصه ای شهنشاهان فاتح ! ای جهانکشایان نامدار ! سر از خاکتان بدر نمائید و بحال زار تخت و دیهیم تان نظری بیفگنید . ای سرسلسله دودمان نام آور غزنویان! اي شهریار با جرات و هوشمندی که در اثر زحماتت افغانستان عظمت تاریخی خود را مالک گردیده ، هندوستان بکیش فلسفه اسلامیت آشنا گشت شاد باش که در تاریخ بشر نام نامیت باقی است . ای فخر دود مان سبکتگین ، وزیب تمام جهانگیران ، ای محيي علم وادب ، ای مشوق علما و سخنوران؛ ای محمود ، كه تا آفتاب طلوع و غروب می نماید ، تا ماه میتابد ، تافلك پایداری میکند نام شهیرت بخط زرینی در لوحه جهان جاویدانست ، ، برخیز ، برخیز ، سر بر آور و چهره غبار آلودت را پاک نما و بغزنین بنگر . آن عروس زیبائی که بزحمات زیاد در جلوه اش میکوشیدی ، همچو تو ردای خاکی در بردارد و بخرد و تذکار بلند و قیمتی که از فتوحات تو و پور نامدارت یاد مید هد در وادی فراموشی شتافته ... پاری از شب گذشته و خواب برمن طاری گشته ؛ دیده ام را هر دم که برهم میگذارم نوحه بومی مرا بیدار میسازد که مانند من بر حال زار و سر نوشت واژون این مدنیت کهن ناله میکند و از پنجه شهباز فلك فرياد می نماید . درین میدان و سیع در جائی که هزاران آدم رهایش داشته و بصدها دانشمند سبری گشته در محل بوستان پای پر گل ، گلستانهای مزین ، قصور عالی و کاخ های باشکوه غیر از من آوا ره کس نیست که بر نا پایداری جهان بگرید و از نیرنگش متأثر گردد ، چه آرامگاه هزاران بشر ، تخت محمود ، قصر مسعود و باغ بهرام گردش گاه غزالان شده ۱۰۶۹