Page image — the source of record
Machine transcription
شماره ( دهم ) سال دوم ایران و افغانستان (٨٥)
پیش در برلين طبع شده در صفحه ( ١٩٠ ) افغانی بودن سلطان محمود را تصدیق داشته ام، هر چند عثمانیها مدعیند که سلطان مذکور چون از غلامزاده گان ترك بوده نه ايرانی است و نه افغانی. بهر حال از اهل افغانستان بودن محمود و دران کشور مقر سلطنت داشتن او ملازم با آن نیست که امپراطوری بنام «شاهنشاهی افغانستان» وجود خارجی داشته است. با این منطق تاجکیهای ترکستان هم ممکن است «شاهنشاهی تاجیکستان» اختراع کنند ...
بعضی از مندرجات مجله شریفه خرد این معنی را روشن میکند : در صفحه ٩٤ شماره ١٥ نگاشته شده : «كلمۀ افغان در اوائل ظهور اسلام بقبائل چندی از افغانان غور اطلاق میشد و در مورد شعبه ابدالی پختانه مستعمل و در قرن شش هجري در مقابل قبائل خلج اسم افغان بتواتر مذکور گردید تا آن که اسم عمومی پختانه ها شد و بالأخره در قرن ١٨ مسیحی نام ملی افغانستان قرار گرفت .»
در صفحه ٤١ شماره ١٥ بعضی از اشعار قصیده غراي عنصري ( از اهل افغانستان ) ملك الشعراي دربار غزنوي در فتوحات سلطان محمود بمطلع ذیل مندرج است :
«ایا شنیده هنرهای خسروان بخبر »
«بباز خسرو مشرق عیان ببین توهنر»
و درین شعر او را «شاه ایران» خوانده میگوید :
«ور از هياطله گویم عجب فرومانی»
«که شاه ایران آنجا چگونه کرد سفر»
همانطور که ایتالیائیهای امروز نمیگویند و نمیتوانند بگویند «امپراطوری ایتالیا» بجای «امپراطوری روم» یا «تاریخ و تمدن ایتالیا» بجاي «تاریخ و تمدن روم» و حال آنکه دولت امروزی ایتالیا وارث قسمتی از روم قدیم است و شهر روم مركز قياصره مقر سلطنت ایتالیاست همینطور هم افغانها نباید شاهنشاهی ایران را شاهنشاهی افغانستان بنامند ، حتی ایران هم نباید خود را وارث منحصر امپراطوری ایران قدیم بداند ایران و افغانستان دو فرزند يك پدر هستند که تا پدر آنها میز یست زندگانی مشترک داشتند و اینك هم که مستقل شده در افتخارات اجدادی با یکدیگر شریکند.
۱۰۷۱
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.