Page 2180

شماره ( دهم ) سال دوم مجله کابل ( ۱۲ ) ببحث من علاقه دارد ذکر میکنم و آن همینکه این اولا دیکه دارای شخصیتهای قوی و برجسته میگردند (و آنها را بنام نوابغ یاد میکنیم ) اهمترین عامل برجسته کی همینستکه ایشان نفسیت خود و نفسیت دیگرانرا مقابله و تشخیص کرده و در زیر سایه اخلاص(۱) تمام و آزادی مطلق از غرور حقیقترا دریافته و يك راه منابع مناسبی برای رسیدن بکمال برای خود میگذارند، وحقا که تشخیص کردن نفسیت خود از مشکلترین کارهاست زیرا بیشترين کسانیکه شخصیت عادی دارند بصفات خود مغرور و طرفدار میباشند، باین سبب يك حالت مانده هیچ از آن حالتیکه دارند بهتر نمیشوند بالعکس این دیگر هایکه قابل نبوغ اند، در نفس خود غوطه ور شده جوهر های آنرا پالیده صیقل و درخشنده و چشم فریبش میسازند و در عین زمان بهترین همان جوهر ها را بیشتر اعتنا و توجه مینمایند همچنانکه پرورش و توجه باغبانان بطرف نهال خوبتر باغش بیشتر است . باز در همین حالیکه آنها گرفتار این صیقل کاری نفسیت خویش باشند و بطرف استثنا و کمال روان اثر این تفوق را از سیما، و از حرف زدن، و از اشاره، و از رفتارشان، واضح و روشن در یافته میتوانیم ( بعبارت دیگر از حرکات و از قیافه آنها میفهمیم ) . و اگرچه تا کنون شناخته نشد که چگونه روح جسد را بنشانهایکه حقیقت و اسرار یا اصلیت آنرا دلالت نماید چاپ میکند ، اما على اي حال چیز را که متیقن هستیم همینستکه حقیقت نفسیت ما نه بذريعه بیانات و کلمات ما شناخته میشود بلکه بالعکس بیانات وكلمات برای پوشانیدن حقیقت باطنیمست و یا اینکه انرا میپوشاند، اما وقتیکر راه میرویم یا اشاره می کنیم و نیز حرکتمهایکه از مابی اختیار سرمیزند، پوشیده ترین حقیقتهای باطنی خود را آشکار کرده میباشیم، و خیلی بجا گفته است علامه « فانس ، که جسد آینه شخصیت میبا شد و در کتاب نفیس خودش همه باریکیهای دریافت شخصیت را بذریعه جسم که آنرا آینه روح یاجسم نامیده (۱) مراد از یاد کردن کلمۀ اخلاص در اینجا يك نکتۀ عمده ئیستکه و آن همینکه هرکس نمیتواند نفس خود را تشخیص کند یا اینکه خوب و خراب ومناسب و نامناسب غریزه ها و خوی ها و ملكات وعادات و دیگر قوای نفسی خود را بشناسد و اگر متوجه تشخیص کردن این حقیقتها گردید کمتر ممکن استکه بفریب خوی ها و عادات خود گرفتار نشود کویا قرار نظریۀ صاحب این بحث افراد نابغه که حتی از هیچ بمقامهای بالاتر از ارما نهای عادی رسیده میتوانند وعالمها را گرویده یا محکوم خود میسازند ازین راهستکه در تشخیص نفسیت خود دچار و یا مغلوب فریب آن نمیشوند یعنی تشخیص کرده میتوانند . ۹٤٨