Page 2073

شماره (نهم) سال دوم اسیران بابل (۳۱) بشما تعلیم کنم مردم زمین هر چه داشته باشند تحفه مهمان میکنند مگر اهل آسمان این عادت ندارند و بمهمان بخل میکنند، شما فی الحال با من دم از محبت نزنید ؟ ماروت : ولی ممکن نیست که راز آسمانی به شما آشکار شود . زهره گفت پس من نیز بوعده وفا نمیکنم . ماروت : نی این شرط وفا نیست مادل بتو دادیم . زهره گفت باز بگوئید ! هاروت وماروت در عالم بی خودی علم کائنات علوی را به زهره تعلیم میدهند و زهره آنها را از علم سفلی آگاه نموده گفت که درین چاه سیر کنید . به مجردیکه نگاه کردند هر دو سرنگون در چاه معلق ماندند و زهره بزور علم علوی به آسمان بلند گشت و ستاره شد . «چمن» از طبع جناب مستوفی وقت آن آید که از گل باز در گیرد چمن چون مجوس آتش پرستی را ز سر گیرد چمن میشود این برف و سرمای زمستان برطرف از گل سوری بآتش خشك وتر گیرد چمن باز چون باد صبا آرد پیام نو بهار ابر چون چتر سلیمان زیر پر گیرد چمن دمبدم چون کورهٔ حداد از طغیان رنگ شعله برخیزد ز گلشن در شرر گیرد چمن آتش از رنگ شقائق باز در گیرد بباغ بار دیگر زیر دامن ابر تر گیرد چمن خاکش از بس نکهت از مشک ختن گیرد خراج از گل وسرو وسمن رنگ دگر گیرد چمن باز نرگس همچو مستان جام می گیرد بکف جعفری از رنگ سر تا پا بزر گیرد چمن چهرهٔ سوری برافروزد چو روی دلستان همچو عاشق سرو ناز خود ببر گیرد چمن میفرستد قاصد آب روان در هر طرف تا که از حال گل و سنبل خبر گیرد چمن ٨٦٦