Page 2022

شماره (هشتم) سال دوم مجله کابل (100) ( مجله شریفه آئینه عرفان ) مجله کابل از مدتی در نظر داشت بابی بعنوان انتقاد در صفحات خویش گشاید ، چه پای انتقاد تادر میانه نیاید محاسن امور از اضداد او آشکا رانگردد و در حالیکه معایب یکشی یا عمل مستور است فرصت و وقت در اصلاح او کدان را میسور نباشد ، کابل چون مجله ادبی است لامحال انتقاد های او نیز در دایره ادب و ادبیات منظور و بالخصوص موضوع همان ادبیات افغانستان خواهد بود واقعادر نتیجه حوادث چندین قرنه سررشته ادب در مملکت بسی ژولیده و پریشان گردیده و ما ازین مطلب قبلا در تحت عنوان ادبیات در افغانستان ( شماره اول سال اول ) سخنی چند گفته بودیم ، احتیاج های ما سخت متقاضی بود دیگر مجالی بضیاع وقت داده نشده و تا میشود قدمی در راه اصلاح و ترقی ادبیات افغانستان برداشته شود ، در دوره حاضره ایفای این وظایف را انجمن های ادبی و مطبوعات مملکتی ما عهده داراست و میتوان گفت بحکم زمان و مکان این انجمن ها و مطبوعات نه تنها مصلح نقایص ادبی بشمار می روند بلکه پیشوای جمع غیر قلیلی اند از ارباب قلم و نوجوانان مملکت که چشم تتبع و اقتفا بآنها دوخته اند پس در صوره سوء استعمال وظیفه ، این انجمن ها و مطبوعات نه آنکه فرایض خویشتن را اهمال کرده اند بلکه از متعدیان بحقوق ادبیات اجتماعی محسوب خواهند بود ، لهذا توجه و دقت در ادای وظائف انجمن ها و مطبوعات ملی ما از واجبات افراد با اطلاع و علاقه مند بشئون ادبی افغانستان است . نکته دیگری که از قبول واجبات مذکوره مفری نمیگذارد اینست که نقایص امور وقتی در ردیف مشاهدات قرار گرفت دیگر نمیشود مردمان را از فهم و اعتراض نسبت باو ممنوع داشت پس اگر ما خواسته باشیم نقایص ادبی خویش را بادیده اغماض و عفو یا ملق و مداهنه تماشا کنیم دلیل آن نیست که دیگران ندانند و نخندند ، صحیح و در سترین کارها درینم وارد همان است که در صورت امکان قبل از انکه بوجود نقایص خویش فرصت قهقه اجانب را تهیه نمائیم خود در صدد انتقاد و تحلیل و در عین حال چاره جوئی بر آمده از یکطرف باصلاح 829