Page 1975

شماره ( هشتم ) سال دوم مطبوعات و نشریات ( ٦١ ) خوب و زینت ها یا صفاتی مرغوبی دایر ساختیم ، شرط اول داشتن ذوق و عاطفه بل عشق است برای شخص مدیر و نگارنده یا مامور نشریات ، هر کسی باشد غرض ما از دارنده این عشق و عاطفه همان فردیست که از سرلوحۀ رسایل بحیث مسئول شناخته میشود چرا که بعضی جراید رسمی است و برخی ملی و باز جراید ملی در اغلب جاها که آزادی داشته و عمال آن را قدر و اهمیتی نصیب باشد بسیاری افراد فاضل متمول و طرفدار مطبوعات هستند که خودش مشغولیت دیگری داشته و امتیاز نشر جریده را از دولت متبوع خود گرفته بدون آنکه سطری از خود نگاشته و یا روزی هنگام طبع و نشر آن حاضر شده باشند از جیب خود مصارف آن را پرداخته و نگارنده گی آن را بشخص دیگری محول ساخته اند این نگارنده ها هم چون جریده به آثار خودشان دایر بوده و هم اسمای شان پهلوی اسم صاحب امتیاز و یا در اخیر مقالات شان ثبت میشود عیناً بهمان صفات باید متصف باشند و این عشق و عاطفه هم در نهاد اینچنین اشخاص بحدی مفرط و سرشار باید بود که تماماً آمال زندگی و هستی موجوده و موقعیت آینده خود شان را بر سر این عمل گذاشته و مربوط بآن دانند یقین داشته باشند که به هر پایه آثار شان در مملکت موثر و مثمر بشود شخصیت آنها نیز در جامعه محبوب میگردد و بر عکس اگر نشریات او سقوط کرد معنویات شخصی او هم در جامعه تنزل کرده و اسم و رسمش از نظرها محو خواهد گردید گویا درین عالم امید و اربهای حیات و بیم محویت و ممات هم تنها تسلی دهنده و یاری کننده آنها همان عشق و عاطفه سرشار خواهد بود و بس . دوم – برای نشریات از هر قبیل که باشد بمناسبات اهلیت و گنجایش همان اوراق منتشره و یا مفکورۀ ناشرین لازم است مسلکی معین نمود که نگارنده ها در تمام مواقع آن را نصب العین خود داشته و با مراعات توافق باسم و رسم جریده اعمال خود شان را ادامه داده باشند خواه بطور معمول اداره کننده ، مسالك جراید را در پیشانی جراید و مجلات ظاهراً مرقوم دارند یا پیش خود مکتوم نمایند این موضوع شئوناتی برای مؤسسات قایم کرده هم سهولتی برای طرفین فراهم می آورد نه افکار کارکنان نشریات را متشتت می سازد و نه مشترکین را پیش از اشتراك مشتبه و مردد و بعد اشتراك دو چار ندامت خواهد ساخت . ۷۹۰