Page image — the source of record
Machine transcription
شماره (هشتم) سال دوم افغان در هندوستان (٤٧)
محاربات خونینی حصار بهار را که از معروفترین قلاع هند و در عین حال مرکز روحانیت و مذهبی
برهمنی ها بوده فتح کرده، مدارس دینی و معابد آنها را تخریب و شعایر اسلامی را ترویج نمود.
محمد بختیار پس ازین فتح عظیم بالذات بدربار افغانی دهلی حضور بهمرسانده و در مقابل
اینخدمات بزرگ از طرف قطب الدین ايبك غوري نائب الحكومة هندوستان در سال ٥٩٩
رسماً بصفت پادشاه ولایت بهار و لکنهوتی شناخته شد و بارگاه سرخی که در آنعهد مخصوص
پادشاهان بود باو عنایت گردید. محمد قاسم حدود بهار و لکنهوتی را در آنزمان اینچنین تعریف
میکند: علاقه کور تا سرحد بهار لکنهوتی است، و از آنطرف کور تا بنارس و تا کنار دریای
بزرگ بنگاله باشد، بعد ازین محمد بختیار مجدداً به لکنهوتی و بنگال عزیمت نمود و در نتیجه
هجوم ناگهانی شهر (نودیا) را که از بلاد لکنهوتی و در میانه ولایت لکنهوتی و بنگال واقع بود اشغال
نمود این شهر سمت پایه تختی کل ولایات بهار و بنگال را داشت بعد از فتح نودیا پادشاه بهار و
بنگال لکمن رای نامی که از شاهان تاریخی آن سرزمین بود مغلوبانه فرار نمود و معابد نودیا
از طرف فاتح افغان تخریب و در عوض در سرحد بنگاله پایتخت جدیدی بنام (رنگ پور)
تعمیر گردید، محمد بختیار این شهر جدید را با مساجد و خوانق و مدارس اسلامی مزین
ساخت، و خود با لتدریج حکمرانان براهماپی اطراف بنگال را در قید اطاعت آورده
برای نشر اسلامیت و ترویج مدنیت و علوم اقدامات بزرگی نمود.
محمد بختیار بعد از آنکه سلطنت بهار و بنگال او را مسلم شد بفکر تسخیر ولایات تبت
و کاشغر واشاعه دیانت محمدیه در آنسرزمین افتاد، لهذا محمد شیرخان افغان خلجی و علیمردان
خان خلجی را که از سرداران کار آزموده افغان بودند بضبط مملکت گماشته و خود با اردوی
منتظمی جانب چین حرکت نمود، واقعاً این اراده محمد بختیار از امور صعبي بود
بالآخره این شخص بزرگ جبال صعب المروری را با اراضی مجهوله طی کرده
و قدم بخاك تبت گذاشت و صدمات محارب وحشیان بومی را متحمل شد، ولی
برودت هوا و عدم خطوط مواصله با هند و قحط ارزاق با دفاع شدید بومیان
او را بعودت جانب هند مجبور ساخت، و در حالیکه شب ها و روز ها را گرسنه
بودند کوهها و صحاری لم یزرع و رود بارهای غر بونده را عبور کرده عاقبت داخل
٧٧٦
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.