Page 1930

شماره (هستم) سال دوم مجلۀ کابل (٢٤) گر ترا زر نیست در بازوست زور تهمتن ور ترا لشکر نباشد، بس امید کردگار عزم داری حزم داری، عشق داری بروطن یاری اخوان بس است ای یاور تو چار یار قوم افغان هم بهمه راهمیت از جان حاضر اند می بر آرند از نهاد دشمن سرکش دمار غیرت و همت ازین مردم نگشته سلب ليك ملت افغان را قایدی باشد بکار اوهم از جا جست و زحق جست یاری و مدد حسبنا الله گفت و شد فی الفور این سو رهسپار از جنوب غرب بیرون شد بتائید الله کز شمال شرق کابل دور سازد خار زار مملکت را وارهاند از چنگ دزدان شریر داد کشور را نجات از خائنین زشت کار حسن خلق او دل اهل وطن را کرد صید این کند است آنکه بنماید دل خلق شکار سر زمینی را که از بیداد آن اهر یمنان چون جهنم خشك بد، سرسبز کردش چون بهار جای آن اشکی که بد بر چهرۀ مردم روان چشمه ها زاینده گشت و شد روان در جویبار باغ شد بار دگر سرسبز و از قول حکیم برز ماه و مشتری شد از شکوفه شاخسار گردش گردون هم از سر ماند اوضاع خلاف گشت در میزان مساوی روز و شب همچون بهار شهریارا تاجدا را خسرو فرما ندها ای شه دریا دل کشور ستان تا جدار آبروئی رفته افغان شد از سعیت بجا باد یا رب سعی تو مشکور پیش کردگار رفته بود از دست ناموس وشرافت ها ولي از تو آب رفته باز آمد بجوي اين ديار شادمان باشی که خلق اند از تو اکنون شادمان جاودان مانی که امن است از طفیلت برقرار خدمتت بهر وطن شد زارز وي ما فزون زار روی خویشتن داریم افزون انتظار چونتو اندر تنگدستی ها و در آواره گی کردی آن خدمت چه خواهی کرد گاه اقتدار آرزو داریم کزسعی تو ای کشور ستان به شود هر سال کار مملکت از سال پار بردعای شاه كن آزاد ختم ما جرا زا نکه ازطول سخن باشد نکوتر اختصار زنده باد افغاني و پاینده عهد نادری دشمن اين ملك و ملت باد دایم شرمسار نام نيكوی تو گردد شهره و ماند زتو بهترین نامی كه از شاهان بماند یادگار آوخا تاریخ فتح كابلم فرموش شد باید آزاد این زمان تاریخ بنویسی دوبار ٧٥٣