Page 1835

شماره (هفتم) سال دوم منتخبات نفیسه (49) از قصاید شاعر معروف فارس کلیم همدانی که هر بیتش پهلو بقصیده میزند. منتخبات نفیسه قصیده بهر که پند نگیرد جفای چرخ بجاست بدست هر چه شکسته نشد بسنگ سزاست بلا بکس نرسد تا سری بمن نکشد تنم بدست حوادث فسان تیغ قضا ست عصا بدست من از بار درد مشت کمان تنم هنوز بگیتی نشان تیر بلا ست اگر ستیزۀ بخت سیه بدل این است میان آئینه و زنگ صد هزار صفاست غلاف تیغ نیم چند تن دهم بیلا نشان تیر نیم با من این ستیزه چراست ز عکس پیکرم آئینه زنگ میگیرد ز بسکه بر دلم از روزگار کلفتها ست برای محنت امروز جا ندارد دل کجا بخاطر گنجایش غم فرداست ز تارو پود جهان رشتۀ بدستم نیست وجود ابتر من کم زصورت دیباست برای بخت من اختر شناس حاجت نیست که سر نوشت بد من ز نقش پا پیداست ز کعبتین مه و مهر رنجش از پی چیست چو نقش بند قضا نقش کس نیارد راست دو آرزو را یکبار بر نمی آرند ز برگ خویش بماند دمی که نی بنواست مباد کم ز سرم سایۀ خرابۀ فقر که جمله رخنۀ دیوارش آشیان هماست حسب کمال بود نی شرافت نسبی بشیشه کس نزند طعنه کاصلش خار است بکارو بارجهان غير يك نظر نكند حباب وار کسی را كه ديده بيناست ز رنگ ظاهر و باطن برا و فارغ باش که از دورنگی پامال خلق خون حناست غبار خاطر صافی دلان بی کینه بسان آب گل آلوده روشن از سیماست بکوی هر که در آئی برنگ او میباش دلا مخند که در خانۀ زمانه عزا ست 678