Page 1469

شماره ( چهارم ) سال دوم نگاهی به مانچوریا ( ٦١ ) حدود جغرافیائی حدود جغرافیائی مانچوریا بصحت معین نیست ـ حدود بین المللی آن بالعموم گذرگاهای دریا های ارگون ، آمو ، واسوری بقسم خط فاصل مابین سلطنت های چین و روس بواسطة يك سلسلة معاهدات اختیار کرده شده ، اولین معاهده در سنه ١٦٨٩ بمقام « نرچنسك » امضاء شده بود یعنی زمانیکه روس طرف مشرق به توسیع سلطنت اقدام نموده بود ـ حدود روسی بواسطة معاهدة « نرچنسك » تابه « ارگون » بواسطة معاهدة ایگون ( ١٨٥٨ ) تابه « آمور » و بوسیلۀ معاهدۀ پیگنگ سنه ١٨٦٠ تابه اسوری پیش آمد ــ ازین تمدید و نگاهی بر نقشۀ مانچوریا ظاهر میشود که مانچوریای شمالی هدف حملات روسی است ، دریای « تومین » و « یالو » از وقت خاندان « منگ » حد فاصل ما بین کوریا و مانچوریا قراریافت ، و بهمراه وسعت زراعت و تزاید کوچ نشینان چینی حدود مانچوریا طرف مغرب در منگولیا در آمده رفته است . ( مهاجرت چینی ها در مانچوریا ) پیشتر گفتیم که خاندان مانچو از مانچوریا ( ١٦٤٤ – ١٩١١ ) برکل چین حکمرانی میکرد ــ این مانچوها مملکت مانچوریا را سرزمین اخذ سربازان می شمردند تا بزور با زوي این عسکر مانچوریا بر چین حکمرانی کرده بتوانند . این مهاجرت چینی ها در نفوس وحالت اقتصادی مانچوریا اهمیت بزرگی را دارد ، مانچوها در اوایل تا عرصۀ در از چینی ها را اجازۀ آباد شدن به مانچوریا ندادند ــ لیکن در سنه ١٧٧٦ حکومت چینی ها را اجازه داد که به علا قۀ « فنگتین ایالت جنوبی مانچوریا هجرت کرده آباد شوند ــ در اواخر قرن نوزدهم خاندان شاهی مانچو مجبور شده اجازه داد که به علاقه « کی رین » هم اقامت کرده میتوانند ــ عدۀ کثیر دهقا نهای چین شمالی در قطعات لامزروع مانچوریا که از باعث عسکر گيري قریباً غیر آباد شده بودند رهایش اختیار کردند ، نفوس چینی بدین تعداد زیاد هجرت کردند که احصائیه مانچوریا به اختتام قرن نوزدهم به ١٤ ملیون رسید و هشتاد فیصد چینی ها بودند ـ درین مهاجرت عموماً مردها ٣٨٦