Page 1438

شماره ( چهارم ) سال دوم مجله کابل ( ٣٦ ) از ان لاغر میان است آنکه عشقم چنین فربه شد است و صبر لاغر به چهره یوسف دیگر ولیکن به هجرانش منم یعقوب دیگر اگر بتگر چنان پیکر نگارد مر او آن خجسته دست بتگر و گر آذر چنو دانست کردن درود از جان من بر جان آذر مرا گوید ز چندین شعر شاهان ز چندین عاشقا نه شعر دلبر بمن ده تا بدارم یادگاری بپرده چشم بنویسم به عنبر بحلقه زلفك خویشش به بندم چو تعویذی فرو آویزم از بر چو نام آن نگار آمد بگوشم فرو باریدم از چشم آب احمر فرو بارید ابر از دیدگانم بران خورشید کش بالا صنوبر همی بگریستم تاز اب چشمم چوروی یار من شد روی کشور چو روی یار من شد هر گوئی همی عارض بشوید بآب کوثر بکر دار درفش کاویانی بنقش ونی و کوفی سراسر بپوشیده لباس فرودینی بیفگنده لباس ماه آذر گل اندر بوستانان بشگفیده بسان گلستان باغ بربر تو گوئی هر یکی حور بهشتی است بدست هر يك از یاقوت مجمر سحرگاهان که باد نرم جنبد بجنباند درخت سرخ و اصفر تو پنداری که از گردون ستاره همی باریده بر دیبای اخضر نگار اندر نگار و لون درلون هزاران در شده پیکر به پیکر بزیر دبية سبز اندر اينك ترنج سبز و زرد از بار بنگر درخت سبز تازه شام و شبگیر که ماه از برهمی تابد براوبر درخش میر بوسعد است گوئی فروزان از سرش بر تاج گوهر ( نقل از حواشی حدايق السحر طبع طهران مطبع مجلس ) فرخی سیستانی اسم و کنیهٔ او را تمام تذکرهای فارسی متفقاً ابوالحسن علی بن جولوغ سیستانی ٣٦١