Page image — the source of record
Machine transcription
شماره (سوم) سال دوم افغان در هندوستان ( ۹۳ )
بخاری، سمرقندی (در ماورالنهر) و یا بنام قبیله وی وعشیره وی شهرت داشتند از قبیل بنی
هاشم بنی تمیم (در عرب) خلجی، سوری، لودی، افغان، لنگا، بنگری و امثالها (در افغانستان)
و گاهی این هر دو نسبت در مملکتی رعایت میگردید از قبیل حجازی، نجدی (در عربستان)
غزنوی، بلخی، هروی و غیرها ( در افغانستان ) این فیشن هنوز در بعض موارد معمول
و باقیست و بالیتی هم باشد طبیعی است. افغان ها در هندوستان تحت همین قاعده مشهور
و معروف شدند، و از انجهت در دوره فتوحات غزنویان غالباً باسم طبقة غزنوی و غوری یاد
میگردیدند، و بعد ها اسمای قبیله وی پختانه ها معتبر گردید چون خلجی، لودی، سوری
و غیره شك نیست درین میانه گاهی نامهای فامیلی پختانه هم مشتهر گردیده از قبیل سلسلۀ تغلقيه
که بنام جد امجد خود ها ( تغلق خان ) معروف و مقام سلطنت هندوستان را احراز نمودند
در واقع همین اسم های فامیلی است که با التدريج نام قبيله وی می شوند، وسلاسل سلاطین
اکثراً نام فامیلی را برسایر اسما ترجیح داده اند چون خانوادۀ شیبانیه ( در ماورالنهر ) وصفويه
( در فارس ) و امثالها مؤرخین در تشهیر این اسمای فامیلی سلاطین مدخلیت بزرگی دارند
چه خواسته اند بهر نوعی است نسبی بآنها درست کرده و حسبی برای آنخاندان قایل شوند.
با کل حال افغانها در هند نام ملی نیز داشته و بعضاً بهمان اسم یاد میشدند چنانیکه وقتی
آنها را روهیله (در لغت هند کوهستانی ) میخواندند و حتی مسکن اولین شان در وادی گنج به
( روهل خند) معروة ، گردید، انسکلپیدی اسلامی بریتانی هم اشارتی بدینمعنی میکند ، ولی
عمومیت این اسم طولی نکشیده و بزودی در مفهوم خاصی باقیماند ، و پسأنها ، افغانها بنام ملی
خود شان ( پختانه ) باندك تحریفی در هندوستان ( پتهان ) مشهور شدند ، و این اسم ملی
از قرن پانزده مسیحی عمومیت یافت .
بحدیکه هنوز چندین ملیون نفوس افغان در ولایات رامپور ، بریلی ، جمون ، بھوپال ،
جیو ناگر ، گجرات ، مرشد آباد و بنگال حتی در کشمیر ( پتهان ) نامیده میشوند با آنکه
زبان پشتو را فراموش کرده اند، فقط در رامپور کسانی محدود هستند که تا حال میتوانند
به پشتو گفتگو نمایند.
اما راجع به خلج ها ( خلجانی ) دا استعمال شده و مؤرخین اسلام مکرراً از ان ذكرده اند،
۳۰۱
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.