Page 1231

( ٦ ) مجلة کابل شماره (سوم) سال دوم ما و استقلال بقلم شہزادہ احمد علیخان درانی مدیر انجمن ادبی وقتیکه ظلمت لیل بمنتهای کمال خود میرسد خطوط شعاع مهر تابان معجر قیر گون شب را از هم دریده بجاي سیاهی تیره نور متبسم می باشد ، حرارت آفتاب که خیلی تند می شود به برودت شام گاهان مبدل میگردد ، یعنی پس هر ظلمت ضیاست و پس هر محنت راحت، پس این نظریه که « هر کمالی را زوالی » و هر زوالی را کمال « اگر مقرون بصحت است باز این را نیز تسلیم باید بکنیم که در ته انتهای تنزل ، زوال قوت وحق تلقی هم مضمر است وکسی اگر حال و منوالش را تغییر دادن بخواهد بسعی و پامردی ، به قربانی و جانفشانی میتواند تبدیل نموده بر سر این بربادیها يك ایوان ترقی و سعادت و يك قصر حریت و رفعت جهت خویش برپا بکند ، میگویند تاریخ اوراق وقایع خودرا عودت میدهد اما در حقیقت انسانیت مسئول است که دائماً تجدید حیاتش را از حیات بعدالممات اقوام وامم بگیرد ، مللی که ازصحنه این تیاترکون وفساد به نظاتر گریز پای خود چشم عالم را خیره نموده پس پرده انقراض رفته بودند باز پس می آیند، و در اجساد نیمجان آن اقوام که از جانب ظاهر بینان جهت شان فتوای مرگ و فنا صادر شده بود باز حرکت و حرارت در آنها دیده می شود ، آن سلطنتهای وسیع فسیح که از دوائر عالمگیر خود منقرض شده به نقاط ناقابل التفات آمده بودند باز از يك نقطه خود مثل يك چشمه جوش زن وسعت و پهنا وری گرفته مانند بحر ذخاری پر موج و چین معلوم می شود ، بعضی دولی که يك وقت متمدن ترین اقطاع عالم بودند و در اثر تصادف روزگاران سوء چندی محکوم و مقهور گردیدند اکنون باز مترقی گردیده قدم بجاده عظیمه رفعت میگذارند . خون پاکیزه اتراك باز بجوش و غلیان آمده طلسم نفاق و زبونی را پاره کرده امروز در اثر اتحاد کامله وسعی ومجاهدت وطن پرستانه در طرق سعادت و استقلال کا مله خویش قدم بجاده پیشرفت ترقی و تعالی برداشته اند ، سلطنت قدیمه و فخیمه فارس که چندی در عالم بینوا لاتی بوسایل زندگی ٢٦٤